ตอนที่ 3880 ให้สมุนจัดการ

ขณะที่เฉินผิงเตรียมตัวลงมือ เขาก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ และเขารีบดึงรัศมีกลับอย่างรวดเร็ว “ผมไม่อยากลดตัวลงไปสู้กับพวกกระจอก ให้สู้กับพวกคุณคงขายหน้าแย่ ให้สมุนของผมจัดการเรื่องนี้ดีกว่า!”

หลังจากที่เฉินผิงพูดจบ เขาก็ตั้งท่าแล้วพูดว่า “เจ้าสมุน ออกมาได้แล้ว...”

สิ้นเสียงตะโกนของเฉินผิง ก็มีเงาปรากฏขึ้นทันที

หลังจากนั้นหุ่นเชิดสูงสามเมตรก็ร่วงลงต่อหน้าเฉินผิง

เมื่อมองดูร่างสูงตระหง่านตรงหน้า ทั้งเจ่อเยี่ยนและเจียงอวี้เหลียนก็ผงะไป พวกเขาไม่รู้ว่าเฉินผิงไปเอาลูกสมุนมาจากไหน

อย่างไรก็ตาม เป่าชิงเหยียนเพียงหัวเราะเย็นชาแล้วพูดว่า “เล่นอะไรของแก? นี่มันก็แค่หุ่นเชิด คิดจะขู่ให้พวกเรากลัวเหรอ?”

“อย่าไปกลัว ทำตามคำสั่งของฉันและกำจัดหุ่นเชิดก่อน!” เป่าชิงเหยียนสั่งลูกน้องของเขา

ในสายตาของเป่าชิงเหยียนมันเป็นเพียงหุ่นเชิดเท่านั้น เขาจึงไม่เชื่อว่ามันจะแข็งแกร่ง

“จู่โจม!” ผู้ใช้วิชามารห้าคนเคลื่อนไหวพร้อมกันและโจมตีหุ่นเชิดของเฉินผิง

เจ่อเยี่ยน เจียงอวี้เหลียนและคนอื่นๆ จ้องมองตาค้าง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเฉินผิงได้หุ่นเชิดมาจากไหน ใช้หุ่นเชิดเพื่อ รับมือ กับ ผู้ใช้วิชามาร เหล่านี้ น่ะหรือ ? ไม่ได้ผล หรอก !

เฉินผิงแค่อยากเห็นพลังที่แท้จริงของหุ่นเชิดที่เขาสร้างขึ้น

ทันใดนั้น เปลวไฟก็ลุกท่วมหุ่นเชิด ราวกับเทพเจ้าแห่งไฟเดินออกมาจากก้นบึ้งของนรก

มันมีรูปร่างสูงตระหง่าน และทุกย่างก้าวที่เดินทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน

หุ่นเชิดเหวี่ยงหมัดอันใหญ่โตของมันซึ่งเต็มไปด้วยเปลวเพลิง หมัดแต่ละหมัดมีพลังที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งที่ขวางหน้า ราวกับมันคิดจะทำลายทุกสิ่งให้แหลกเป็นขี้เถ้า

ผู้ใช้วิชามารทั้งห้าร่วมมือกันโจมตีหุ่นเชิดโดยตรง อย่างไรก็ตาม หุ่นเชิดซึ่งมีใบหน้าไร้อารมณ์ไม่แสดงความกลัวตายแต่อย่างใด

นี่คือความแตกต่างระหว่างหุ่นเชิดกับมนุษย์ พวกมันไม่สนใจความเป็นความตายของตัวเอง จุดมุ่งหมายเดียวคือหาจังหวะเหมาะๆ โจมตีเป้าหมายที่เปราะบางที่สุด