ตอนที่ 3915 งานเลี้ยง

เมื่อเห็นเฉินผิงเดินออกมา จี้อวิ๋นก็บอกเขาว่า “คุณเฉิน เราเกือบจะถึงนครจิ้งจอกแล้ว!”

เฉินผิงพยักหน้าแล้วเข้าไปใกล้หน้าต่างมากขึ้น ภาพของเมืองปรากฏต่อหน้าเขา

เมืองนี้แห่งนี้กว้างใหญ่ไม่แพ้จักรวรรดิอสูรเลย

ไป๋เฉี่ยนซึ่งมีอาการปวดขาเล็กน้อยเดินไปถามด้วยสีหน้าพึงพอใจ “เจ้าชอบไหม? เมืองของข้าไม่เล็กใช่ไหมล่ะ? จากนี้ไปเจ้าจะได้เป็นเจ้าเมืองนี้!”

ไป๋เฉี่ยนเอนพิงไหล่ของเฉินผิงและมองดูนครจิ้งจอกขณะที่เธอพูด

เฉินผิงไม่นึกเลยว่าไป๋เฉี่ยนที่เป็นผู้ทุกข์ยากระดับเจ็ดจะสามารถพิชิตดินแดนกว้างใหญ่เช่นนี้ได้

เรือเหาะค่อยๆ ลงสู่ลานกว้างในนครจิ้งจอก

อมนุษย์กลุ่มใหญ่มุงดูรอบๆ ดูเหมือนจะไม่คุ้นเคยและอยากเห็นเรือเหาะ

“ถอยไป! ทุกคนหลีกทาง...”

หลังสิ้นเสียงคำรามนั้น กองทหารในชุดเกราะก็พุ่งไปข้างหน้าแล้วล้อมรอบเรือเหาะ

หนึ่งในนั้นที่สวมหมวกทองคำและถือดาบยาวมองดูเรือเหาะอย่างระมัดระวัง

ไป๋เฉี่ยนชี้คนที่สวมหมวกทองคำแล้วอธิบายว่า “นี่คือหัวหน้าองครักษ์ของข้า เสวียคุน!”

เฉินผิงมองเสวียคุนแล้วพูดอย่างเรียบเฉย “เขาแข็งแกร่งกว่าคุณอีก คิดว่าเขาจะยอมอยู่ใต้คำสั่งของคุณงั้นหรือ?”

“หึๆ นั่นล่ะความสุดยอดของข้า” เธอกล่าว

ไป๋เฉี่ยนสั่งให้จี้อวิ๋นเปิดประตูห้องโดยสารเรือเหาะด้วยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นประตูห้องโดยสารเปิดออก เสวียคุนก็ตื่นตัวทันที อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาจำได้ว่าเป็นไป๋เฉี่ยนที่กำลังลงมา ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย

“ราชินีจิ้งจอก ท่านกลับมาแล้ว!”

เสวียคุนรีบก้าวไปข้างหน้าและพยุงไป๋เฉี่ยนในขณะที่เธอเดินลงมา