ตอนที่ 3946 ผมเอง

พวกเขาคิดว่าเฉินผิงลำพองในความสามารถของตัวเองเกินไป หากคนอย่างเว่ยชิงซึ่งฝีมือพอๆ กับหลิวซื่อทงพูดแบบนี้ ก็อาจถือได้ว่าเป็นการแสดงความมั่นใจและความแข็งแกร่ง

อย่างไรก็ตาม เมื่อเฉินผิงพูดออกไปมันจึงเป็นได้แค่เรื่องตลก เขาประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไปอย่างเห็นได้ชัด

ผู้ทุกข์ยากระดับสี่จะมาเทียบกับผู้ทุกข์ยากระดับแปดได้อย่างไร?

พลังของพวกเขาห่างกันถึงสี่ระดับ

และยิ่งระดับยิ่งสูง ความต่างชั้นของแต่ละระดับก็จะยิ่งมากขึ้น

เว่ยชิงขมวดคิ้วและพูดกับเฉินผิงด้วยความขุ่นเคือง “เฉิงผิง หยุดพูดเถอะ ผมจะหาวิธีช่วยให้คุณเป็นศิษย์วงในเอง”

“เว่ยชิง คุณรอดูเฉยๆ ก็พอ” เฉินผิงยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน จากนั้นหันไปมองหลิวซื่อทง “ในเมื่อการทดสอบครั้งแรกเป็นโมฆะ งั้นก็ถือว่าเดิมพันครั้งที่แล้วหายกัน มาเริ่มเดิมพันกันใหม่ ถ้าคุณเอาชนะผมได้ คุณเอาเหรียญวิญญาณที่ผมลงเดิมพันไปได้เลย”

“ตกลง ถ้าแกชนะฉันได้ ฉันจะยกเหรียญวิญญาณของฉันให้แก และทุกครั้งที่เราเจอกัน ฉันจะยอมเรียกแกว่าลูกพี่” หลิวซื่อทงตอบทันที เขาคิดว่าเฉินผิงต้องเสียเงินแน่

“สนามประลองอยู่ที่ไหน? เรามาจบเรื่องนี้กันเถอะ ผมไม่มีเวลามาเสียกับคุณหรอกนะ” เฉินผิงกล่าว

“เฉิงผิง-”

เว่ยชิงและเฉียนซิ่วพยายามเกลี้ยกล่อมเฉินผิง แต่เฉินผิงกลับโบกมือให้ทุกคนเงียบก่อนที่พวกเขาจะทันได้พูด

“ตามฉันมา…” หลิวซื่อทงกระโดดขึ้นไป เฉินผิงพุ่งตามไปอย่างรวดเร็ว

เฉินผิงในตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่าความสามารถของเขาจะถูกเปิดเผยหรือไม่

การเผยความแข็งแกร่งของเขาไม่ใช่ปัญหา ตราบใดที่ตัวตนแท้จริงของเขายังเป็นความลับ

เมื่อเห็นเฉินผิงตามหลิวซื่อทงไป คนอื่นๆ ก็ตามพวกเขาไปด้วย

การประลองของคนที่มีพลังต่างกันถึงสี่ระดับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในสำนักจื่อเหยียน

เว่ยชิงก็ตามไปด้วย เขากังวลมาก

“ทำไมเฉิงผิงถึงทำอะไรบุ่มบ่ามแบบนี้?”

เขาแสดงสีหน้าร้อนรนและถึงกับส่งคนไปบอกอาจารย์ของเขา

อย่างไรก็ตาม ยังไม่แน่ว่าจะเข้าไปแจ้งข่าวได้หรือไม่ ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถเข้าออกห้องประชุมผู้อาวุโสได้ตามใจ