ตอนที่ 3956 เล่นละคร

“เฉิงผิง ระวังคำพูดหน่อย! พูดกับผู้อาวุโสหวงแบบนั้นได้ยังไง?” เว่ยชิงรีบตำหนิ

ในขณะเดียวกัน หวงอี้ซวนก็โมโหขึ้นมาเมื่อถูกตวาดใส่ “เจ้าคนเนรคุณ! อยากประลองนักก็เชิญเลย!” หวงอี้ซวนลงจากสนามประลองแล้วเปิดใช้อาคมอีกครั้ง

เมื่อถึงจุดนั้น เว่ยชิงและเฉียนซิ่วก็ตกอยู่ในความตื่นตระหนก

ริมฝีปากของหลิวซื่อทงยิ้มเย้ย “ขุดหลุมฝังศพตัวเองชัดๆ ไอ้เด็กเหลือขอ! ในเมื่อแกอยากไปโลกหน้ามากนัก ฉันก็ยินดีอย่างยิ่งที่จะสนอง!” มือของเขาขยับไม่หยุด เปลวเพลิงที่รุนแรงหลายระลอกปกคลุมทั่วสนามประลอง

เฉินผิงยืนนิ่งด้วยความยินดีในขณะที่เปลวเพลิงปกคลุมเขา

ยิ่งจุติเพลิงลุกไหม้รุนแรงมากเท่าใดเปลวไฟสีม่วงอ่อนก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น! แบบนี้ฉันก็จะมีโอกาสกลั่นจุติเพลิงสีม่วงได้

เฉินผิงส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ยังยิ้มและดูดกลืนเปลวไฟสีม่วงจากจุติเพลิงอย่างต่อเนื่อง

เมื่อเสียงกรีดร้องของเขาดังเข้าหูหลิวซื่อทง มันทำให้เขาตื่นเต้นบ้าคลั่ง “ร้องอีกสิ! ยิ่งแกร้องดังเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น!” สีหน้าของหลิวซื่อทงดูสะใจขณะที่เขาปลดปล่อยจุติเพลิงอย่างต่อเนื่อง

เว่ยชิงและเฉียนซิ่วยืนข้างกันด้วยความกังวล ขณะฟังเสียงกรีดร้องน่าเวทนาของเฉินผิง

“เฉิงผิงรนหาที่ตายแท้ๆ เป็นลูกหลานคนรวยแต่ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้” เฉียนซิ่วถอนหายใจ

ทั้งที่ฉันชอบชายหนุ่มผู้มั่งคั่งคนนั้นแท้ๆ ! น่าเสียดายที่เขาไม่ค่อยฉลาดนัก ความโอหังบดบังสติปัญญาของเขา !

เว่ยชิงเริ่มคิดหาคำอธิบายกับผู้อาวุโสอวี๋พลางถอนหายใจ

สิ่งที่ควรจะเป็นการประลองของศิษย์ในวงในทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นการต่อสู้เอาชีวิต

ทุกคนมองดูอย่างตะลึงเมื่อจุติเพลิงกลืนกินเฉินผิง ยิ่งไปกว่านั้น เสียงกรีดร้องของเฉินผิงยังทำเอาหนาวสั่นไปถึงกระดูก

สามสิบนาทีผ่านไป

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา เหงื่อก็เริ่มไหลบนหน้าผากของหลิวซื่อทง และเปลวไฟจากบัวมารทมิฬก็เริ่มแผ่วลง

แต่เสียงร้องอันเจ็บปวดของเฉินผิงยังคงอยู่