ตอนที่ 3974 ฉันใช้กิ่งไม้ก็พอ

"ใช่ เมื่อวานในการประลองยุทธ์ของศิษย์ชั้นใน เขาเอาชนะหลิวซื่อทงได้ ตอนนี้เขาเป็นศิษย์ชั้นในแล้ว" อวี๋จิ้นกล่าวพลางพยักหน้า

"ข้าไม่เชื่อหรอก มันอยู่แค่ระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่สี่ มันจะเอาชนะหลิวซื่อทงได้อย่างไรกัน? ผู้อาวุโสอวี๋ ท่านคงจะหาข้อแก้ตัวให้ศิษย์ของท่านกระมัง? เจ้าโจรราคะผู้นี้ไม่สมควรอยู่ในสำนักจื่อเหยียนของพวกเรา"

จูหลิงไม่เชื่อคำพูดของอวี๋จิ้น

"คุณหนูใหญ่ ข้าไม่จำเป็นต้องโกหกท่าน ข้าเชื่อว่าน่าจะมีเรื่องเข้าใจผิด" อวี๋จิ้นพยายามอธิบายต่อ ทว่าจูหลิงไม่เชื่อแม้แต่คำเดียว

"ถ้าท่านอยากให้ข้าเชื่อ ก็ให้มันมาสู้กับข้า หากคนผู้นี้เอาชนะหลิวซื่อทงได้ มันก็น่าจะสู้กับข้าได้" จูหลิงเรียกร้อง

นางอยากจะสู้กับเฉินผิง

อวี๋จิ้นรู้ว่าจูหลิงคิดจะใช้การต่อสู้มาเป็นข้ออ้างเพื่อสั่งสอนเฉินผิง

เพราะถูกเห็นตอนเปลือยเปล่าระหว่างอาบน้ำ เป็นใครจะไม่โกรธเล่า

ยิ่งไปกว่านั้น จูหลิงยังเป็นหญิงงามที่ผู้คนยากจะได้พบพาน แต่เฉินผิงกลับได้เห็นหมดทุกสิ่งอย่าง

"แต่ท่านอยู่ระดับผู้ทุกข์ยากขั้นที่เก้าจวนจะถึงขั้นสูงสุดแล้ว ให้เขาสู้กับท่านก็ออกจะรังแกกันมากเกินไป"

อวี๋จิ้นไม่รู้ว่าเฉินผิงจะสามารถเอาชนะจูหลิงได้ไหม แต่เขาไม่อยากให้พวกเขาสู้กันเลย

ไม่ว่าใครจะบาดเจ็บ ก็ไม่เป็นผลดีสำหรับเขาทั้งนั้น

"ถ้าไม่สู้ เช่นนั้นท่านก็ต้องควักตาของมันแล้วขับไล่มันออกจากสำนักจื่อเหยียน" จูหลิงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

อวี๋จิ้นไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่หันไปมองเฉินผิง

เขาช่วยได้เพียงเท่านี้ เพราะใครใช้ให้ดึกดื่นเที่ยงคืนเฉินผิงไม่ยอมนอนแล้วไปแอบดูคนอื่นอาบน้ำกันเล่า

เรื่องมาถึงจุดนี้ อวี๋จิ้นก็ไม่คาดคิดว่าเรื่องจะเลยเถิดมาถึงขั้นนี้

"สู้ก็ได้ แต่ผมไม่เคยสู้กับใครโดยไม่มีเดิมพัน เช่นเดียวกับที่ผมเดิมพันกับหลิวซื่อทง" เฉินผิงกล่าวพลางยิ้มนิดๆ

“แกไม่เพียงเป็นเจ้าโจรราคะ แต่ยังเป็นนักเลงการพนันอีกด้วย คนแบบแกไม่สมควรได้อยู่ในสำนักจื่อเหยียนหรอก วันนี้ฉันจะช่วยจัดการแทนผู้อาวุโสอวี๋ หากแกเอาชนะฉันได้ แกจะเรียกร้องอะไรก็ได้ แต่ถ้าแกแพ้ล่ะก็ แกต้องควักลูกตาแล้วออกไปจากสำนักจื่อเหยียน"