ตอนที่ 400 คำเชิญให้เข้าร่วม

“คุณเฉินครับจริงๆแล้วผมละอายใจจริงๆ ผมช่วยอะไรไม่ได้เลย!” หลี่โส่วอี้พูดอย่างผะอืดผะอมจนพูดชื่อเฉินผิงถูกๆ ผิดๆ ไปหมด

“คุณมาก็ถือว่าช่วยแล้วล่ะครับ”

เฉินผิงไม่ได้ตำหนิหลี่โส่วอี้ที่ไม่ได้ทำอะไร อย่างไรก็ตามการเผชิญหน้ากับจอมเวทย์อย่างผู้ลาดตระเวนด้านซ้ายของหุบเขาซวนเยว่ถึงเขาจะพาหน่วยพิทักษ์ธรรมเข้าไปช่วยยังไงผลลัพธ์ก็คือเหมือนไปตายฟรี

“คุณเฉินครับคือผมมีความคิดที่อยากจะชวนคุณเฉินเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ธรรมครับ แต่ไม่รู้ว่าคุณเฉินจะมองว่ามันไร้สาระหรือเปล่าครับ ถ้าคุณเฉินเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ธรรมแล้วได้เมื่อถึงเวลานั้นผมจะให้คุณเฉินเป็นรองหัวหน้าหน่วยครับ"

หลี่โส่วอี้กำลังวางแผนที่จะดึงเฉินผิงเข้าร่วมกับหน่วยพิทักษ์ธรรมให้ได้ เพราะถ้าหน่วยมีคนอย่างเขาล่ะก็ หน่วยพิทักษ์ธรรมก็จะมีหน้ามีตามากขึ้น แม้แต่ตระกูลศิลปะการต่อสู้พวกนั้นก็ยังไม่กล้าลองดีกับพวกเรา

“ผมยังมีหลายอย่างที่ต้องทำครับ ขอบคุณคุณหลี่มากเลยนะครับสำหรับความกรุณาของคุณ!”

เฉินผิงส่ายหัว เขาจะไม่เข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ธรรม เพราะองค์กรทางการแบบนี้มีกฎมากเกินไป!

“คุณเฉินครับถ้าคุณคิดว่าตำแหน่งของคุณมันต่ำเกินไป ผมให้ตำแหน่งหัวหน้าหน่วยกับคุณก็ได้ครับ แล้วผมจะเป็นรองหัวหน้าหน่วยช่วยคุณปกครองเองครับ”

หลี่โส่วอี้รีบพูดอย่างไม่รีรอ

เฉินผิงส่ายหัว “คุณหลี่ครับผมว่าคุณเข้าใจผิดแล้วครับ ผมมีเรื่องส่วนตัวมากมายที่ต้องจัดการ ผมไม่สามารถที่จะเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ธรรมของคุณได้จริงๆ ครับ แต่ถ้าคุณหลี่หรือหน่วยพิทักษ์ธรรมต้องการความช่วยเหลือเมื่อไหร่ ผมสามารถช่วยได้ครับ”

เมื่อหลี่โสว้อี้ได้ยินแบบนี้เขาก็มีความสุขมาก “ขอบคุณคุณเฉินมากนะครับ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณเฉินเรียกใช้หน่วยพิทักษะธรรมของเรา ผมก็จะไม่ปฏิเสธเหมือนกันครับ”

หลังจากพูดคุยกับหลี่โสว้อี้อยู่พักหนึ่ง เฉินผิงก็เดินจากไปและเขาก็ตรงไปที่กู่หลิงเอ๋อร์พักอยู่

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาที่เขาเข้าฌาน ซูอวี่ฉีก็ตัวติดกับกู่หลิงเอ๋อร์ตลอด

เมื่อมาถึง เฉินผิงพบว่าประตูถูกล็อกอยู่และทั้งสองคนไม่อยู่บ้าน เขาเลยโทรหาพวกเขาและหลังจากรู้ว่าพวกเขาทั้งสองคนอยู่ที่ไหน เฉินผิงก็รีบตรงไปหาพวกเขาทันที!

ที่แท้แล้วกู่หลิงเอ๋อร์กับซูอวี่ฉีพวกเขาทั้งสองคนไปช็อปปิ้งทุกวัน และวันนี้ก็ไม่ต่างจากเดิม พวกเขากำลังเดินเตร็ดเตร่อยู่ในตลาด!

“เฉินผิง...”

หลังจากที่ซูอวี่ฉีเธอเห็นเฉินผิงเธอก็โบกมือให้เขาอย่างไว

เฉินผิงรีบวิ่งไปกอดซูอวี่ฉี แล้วหันกลับมา