ตอนที่ 4033 โง่เง่า

จากนั้นพวกเขาก็กระโจนเข้าสู่มิติต่างๆ ในขณะที่มิติอื่นๆ ถูกดาบผ่ามิติตัดขาด

เฉินผิงกลั้นหายใจพร้อมตั้งสมาธิ ทันใดนั้นดวงตาก็ปรากฏบนหน้าผากของเขา ความมืดอันไร้ที่สิ้นสุดแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่น และเขาก็มองเห็นดาบผ่ามิติ

การใช้เนตรส่องนภาทำให้เฉินผิงสามารถตรวจพบดาบผ่ามิติได้อย่างง่ายดาย

เมื่อเห็นดวงตาที่ปรากฏขึ้นกะทันหันบนหน้าผากของเฉินผิง ผู้อาวุโสถูก็ชะงักไป

จากนั้นก็เกิดเสียงกรีดร้องน่าสยดสยอง ขาของผู้อาวุโสถูถูกดาบผ่ามิติตัดขาดโดยพลัน

ในขณะนั้นขาของผู้อาวุโสถูที่ถูกตัดออกจากร่างกายก็สาบสูญไปในมิติเวลา

แม้ว่าเฉินผิงจะสามารถมองเห็นดาบผ่ามิติ แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจว่ามิติใดจะเป็นทางหนีที่ดีที่สุด

ไม่ใช่ว่าทุกรอยแยกจะนำไปสู่โลกอื่น

บางครั้งรอยแยกมิติอาจพาพวกเขาไปยังแดนรกร้างที่ปราศจากสิ่งมีชีวิต

ใครก็ตามที่เข้าไปในที่ว่างเปล่าแบบนั้นย่อมหมดหนทางรอด ถูกลิขิตให้ตายอย่างโดดเดี่ยว

เฉินผิงไม่อยากไปที่แบบนั้นอย่างแน่นอน

“จ้าวมาร คุณรู้ไหมว่ารอยแยกมิติอันไหนคือทางรอดของเรา?” เมื่อไม่มีทางเลือก เฉินผิงจึงได้แต่ขอคำแนะนำจากจ้าวมารสีชาด

“ช่างเป็นคำถามที่โง่เง่า คนอย่างเจ้าเอาตัวรอดมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไง?” จ้าวมารสีชาดมองดูเฉินผิงอย่างเหยียดหยามก่อนจะพูดต่อ “รอยแยกมิติแต่ละแห่งจะเปล่งรัศมีของตัวเองออกมา อยากไปที่ไหนก็ต้องมองหารอยแยกที่มีรัศมีคล้ายกับที่แห่งนั้นมากที่สุด นั่นคือตัวเลือกที่ปลอดภัยที่สุด โลกและมิติแต่ละแห่งย่อมมีรัศมีที่ต่างกันไป เว้นแต่ว่าจะมีต้นกำเนิดจากโลกเดียวกัน”

คำพูดของเขาจุดประกายให้เฉินผิงเกิดความเข้าใจ