ตอนที่ 4040 อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

เฉินผิงจ้องมองจ้าวมารสีชาด ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ “เวรเอ้ย คุณรู้อยู่แล้วสินะ แต่จงใจไม่บอกผม...”

เฉินผิงพูดไม่ทันขาดคำ เสียงเสียดสีก็ดังก้องไปทั่วอากาศ มีเสียงแหลมๆ ของก้อนหินขูดกันที่ได้ยินชัดเจนแทรกมาด้วย

เสียงนั้นให้ความรู้สึกอันตราย ทำเอาเฉินผิงขนลุกไปทั้งตัว

ในตอนนั้นเฉินผิงไม่รู้สึกถึงรัศมีและการมองเห็นของหนูขนแดงเหล่านั้น แสดงว่าพวกมันไม่อยู่แล้ว

เสียงนั้นดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ และเฉินผิงก็มองไปรอบๆ อย่างกระวนกระวายราวกับว่าเสียงนั้นมาจากทุกทิศทาง

เฉินผิงเปิดใช้อาคมป้องกันที่เขาเพิ่งวางไว้เมื่อครู่

ตอนนี้เฉินผิงรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง ทำไมเขาไม่สร้างอาคมป้องกันที่ซับซ้อนกว่านี้?

เมื่อเห็นท่าทางเคร่งเครียดของเฉินผิง แม้แต่จ้าวมารสีชาดก็ยังหัวเราะออกมา

“ยังจะมาหัวเราะอีก ถ้าเราออกไปได้ผมจะไม่ให้คุณเข้าไปในทะเลจิตสำนึกของผม ผมจะทิ้งคุณไว้ที่นี่ตลอดไป!”

เฉินผิงค่อนข้างหงุดหงิดและพูดกับจ้าวมารสีชาดที่ยังคงหัวเราะเสียงดัง

“อย่าได้กังวล อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ไม่มีทางหนีพ้น ฉิบหายช่างมัน ยังไงเจ้าก็จะกลายเป็นเสี้ยววิญญาณอยู่แล้ว เราจะเผชิญมันไปด้วยกัน อีกอย่าง ตอนนี้เจ้ามีกายาธรรมมะแล้วนี่ แม้จะเหลือเพียงเสี้ยววิญญาณเจ้าก็ยังฟื้นตัวได้!” จ้าวมารสีชาดกล่าว

เฉินผิงไม่คิดที่จะสนใจจ้าวมารสีชาด เขาเฝ้าสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระมัดระวัง

“อ๊าก...”

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสถูก็ส่งเสียงกรีดร้องอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

เมื่อเฉินผิงหันไปดู เขาก็พบว่าผู้อาวุโสถูถูกฝูงแมลงสีแดงเข้มรุมไต่ทั่วตัว

แมลงเหล่านี้ดูราวกับเปลวไฟดวงเล็ก อย่างไรก็ตาม เมื่อแมลงหลายตัวมารวมกัน พวกมันก็กลายเป็นกองไฟโหมกระหน่ำ

เฉินผิงสะบัดแส้ปราบมารอย่างรวดเร็ว รัดตัวผู้อาวุโสถูและดึงเขาเข้าสู่อาคมป้องกัน

เมื่อสัมผัสกับกำแพงอาคม แมลงเหล่านั้นก็กระจัดกระจายและร่วงลงจากร่างของผู้อาวุโสถู