ตอนที่ 4044 ผู้ก่อตั้งสำนัก

เฉินผิงรีบปิดตาก่อนจะค่อยๆ มองไปข้างหน้า ในไม่ช้าก็ตระหนักว่าเขามาถึงจุดสิ้นสุดของถ้ำแล้ว

ที่สุดทางถ้ำมีประตูหินโดดเด่นประดับด้วยงานศิลปะที่แม้แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ “มีคนอาศัยอยู่ที่นี่จริงๆ...”

เมื่อเห็นประตูหิน เฉินผิงก็แน่ใจว่ามีคนอยู่ที่นี่

เฉินผิงก้าวเข้ามาอย่างระมัดระวังและวางมือบนประตูหิน จากนั้นเขาก็ส่งพลังวิญญาณเข้าไปในนั้น

เฉินผิงต้องการตรวจสอบกับดักภายในประตูหิน คงเสี่ยงเกินไปหากเปิดประตูอย่างไม่รอบคอบ

หลังจากที่รู้ว่าไม่มีกับดักอยู่ด้านหลัง เฉินผิงก็ดันประตูให้เปิดออกอย่างแรง

ด้านในประตูหินมีห้องขนาดเล็กที่ทำจากหินเรียงรายอยู่ ซึ่งเต็มไปด้วยของวิเศษหลากหลาย ของเหล่านี้ส่องแสงระยิบระยับ เปล่งประกายเจิดจ้าไปทั่ว

ยิ่งไปกว่านั้น ของเหล่านั้นยังเปี่ยมด้วยรัศมีเพลิงอันร้อนแรง

เฉินผิงตาค้างเมื่อเห็นสมบัติเหล่านี้ เขาไม่แน่ใจว่าของพวกนี้เปล่งรัศมีอันร้อนระอุเพราะอยู่ที่นี่มานานหลายปี หรือเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่ต้น

ท่ามกลางกองสมบัติ เฉินผิงเห็นชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่บนแท่นหินสีเขียวทรงสี่เหลี่ยมที่กว้างด้านละเมตร

เขาสวมชุดสีเขียว แทบมองไม่เห็นร่างกายอันเปราะบางของเขา ผมสีเทาห้อยลงมาจนถึงไหล่ ร่างกายดูเลือนรางแต่ยังพอมองเห็น

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงตระหนักได้ทันทีว่าชายสูงอายุที่อยู่ตรงหน้าเขาซึ่งมีรัศมีจางๆ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตแต่เป็นเสี้ยววิญญาณ

ภายใต้แสงเจิดจ้าของสมบัติเหล่านี้ ดูราวกับว่าคนที่นั่งอยู่ตรงนั้นยังมีชีวิตและมีลมหายใจ

เฉินผิงหันไปหาชายชราแล้วถามว่า “คุณเป็นใคร?”

ชายชราค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างที่อ่อนแอและเปราะบาง แต่ดวงตาของเขาก็ส่องประกายคมกล้า

“ฉันควรจะเป็นคนถามคำถามนี้ คุณเป็นใคร? มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?” ชายชราถามเฉินผิง

เฉินผิงตอบ “ผมชื่อเฉินผิง เป็นศิษย์ของสำนักจื่อเหยียน”

เฉินผิงไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องปกปิดตัวตน เนื่องจากชายสูงอายุไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร