ตอนที่ 4072 ทำลายวงแหวนอาคมด้วยพละกำลังล้วนๆ

ผู้ที่พึ่งพาการบำเพ็ญเพียรและความเข้าใจของตนเองเพื่อขึ้นสู่ขั้นมหายานนั้นหายากเป็นพิเศษ

ในช่วงเวลานั้น หลายคนมักพึ่งพาของวิเศษเพิ่มโอกาสในการเรียกอัสนีบาตและเพิ่มระดับพลัง

อย่างไรก็ตาม ผู้บำเพ็ญเพียรที่ไปถึงขั้นมหายานด้วยการพึ่งพาของวิเศษนั้นจะด้อยกว่าเล็กน้อย ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของความเข้าใจในวิชาหรือการบำเพ็ญเพียร พวกเขาเทียบไม่ได้กับผู้ที่ไปถึงขั้นมหายานจากการบรรลุด้วยตัวเอง

เมื่อเห็นว่าฮั่วตงขึ้นสู่ขั้นมหายานแล้ว ศิษย์ฝ่ายอดีตเจ้าสำนักก็ทำหน้าเคร่งเครียด

พวกเขาเชื่อว่าความแตกต่างระหว่างพลังของฮั่วตงและเฉินผิงนั้นมากขึ้นกว่าเดิมหลังเขาไปถึงขั้นมหายาน

ในขณะเดียวกัน เฉินผิงยังคงโดนอัสนีบาตโจมตีอยู่ แม้ว่าเขาจะต้องรับการโจมตีนับครั้งไม่ถ้วน แต่เขาก็ยังคงนิ่งอยู่ ร่างกายของเขาส่งกลิ่นไหม้เกรียม

ฮั่วตงมองลงมาที่เฉินผิงพร้อมเยาะเย้ย “ฉันว่าจะฆ่าแกด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคงไม่จำเป็นแล้ว”

เจ้าสำนักฮั่วยิ้มเยาะอย่างพึงพอใจ

ในเมื่อลูกชายของเขาไปถึงขั้นมหายานแล้ว เขาได้เป็นเจ้าสำนักจื่อเหยียนแถมตราประทับเสินหั่ว ยังอยู่ในครอบครองของเขาอีก

ที่สำคัญที่สุด เขาเชื่อว่าบรรณาการร้อยปีจากสมาพันธ์ผนึกมารจะตกเป็นของเขา เพราะเขาคิดว่าเฉินผิงต้องตายแน่

ทุกคนเวทนาเฉินผิง แต่ไม่มีใครล่วงรู้ว่าเขาซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่เพิ่มระดับเป็นผู้ทุกข์ยากระดับห้า จะต้องเผชิญกับอัสนีบาตที่น่ากลัวกว่าของฮั่วตงเสียอีก

อัสนีบาตของฮั่วตงสงบลงแล้ว แต่อัสนีบาตของเฉินผิงยังคงเดือดดาล บ่งบอกถึงเรื่องนั้นได้อย่างชัดเจน

เจ็ดสิบแปด เจ็ดสิบเก้า ... อดีตเจ้าสำนักยังคงเงียบขณะที่เขานับเลข

“พ่อ กำลังนับอะไรอยู่น่ะ?” จูหลิงถาม

“อัสนีบาตของเฉินผิงตอนนี้ผ่าลงมาแปดสิบเอ็ดครั้ง มันมากกว่าและรุนแรงกว่าอัสนีบาตขั้นมหายาน” อดีตเจ้าสำนักพูดเรียบๆ

หลังจากทนรับอัสนีบาตแปดสิบเอ็ดครั้ง เมฆด้านบนเฉินผิงก็สลายไปเช่นกัน

แสงสีทองเจิดจ้าเต็มท้องฟ้า ส่องสว่างไปทั่วบริเวณและครอบคลุมพื้นที่หลายร้อยเมตร

เมื่อเห็นแสงสีทองฮั่วตงก็ตกตะลึง “นี่มัน...”