ตอนที่ 4080 ดูหมิ่นบรรพบุรุษ

นี่มันบ้าอะไรกัน?ฉันกำลังสู้กับจ้าวมารแห่งอาณาจักรแดนสรวงอยู่งั้นเหรอ?

ลืมเรื่องการโค่นเสี้ยววิญญาณของเขาไปได้เลย แม้จะมีปราณสัมผัสเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยก็ตาม มันก็ยังเกินกว่าที่เขาซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานจะรับมือได้

ในที่สุดเว่ยเทียนหยาก็เข้าใจว่าทำไมเฉินผิงที่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยากระดับห้าถึงได้พิเศษนัก

ขนาดผู้อาวุโสถูและฮั่วตงที่เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานทั้งคู่ยังไม่อาจรอดจากเงื้อมมือของเฉินผิง

ที่แท้ก็มีจ้าวมารอยู่ในทะเลจิตสำนึกของเขา แล้วเขาจะยังต้องกลัวอะไรอีก?

อย่างไรก็ตาม เว่ยเทียนหยาไม่รู้ว่าเฉินผิงไม่ได้มีแต่จ้าวมารสีชาดเท่านั้น

นอกเหนือจากความสามารถทางสายเลือดแล้ว เฉินผิงยังมีอาวุธ ของวิเศษและวิชาอีกมากมายที่เขาสามารถใช้ได้ ดังเช่นแก่นวิญญาณเพลิงปีศาจ ระฆังมังกร ธนูศักดิ์สิทธิ์ และอสูรกลืนสวรรค์ที่เอาแต่กินอย่างเดียวและแทบไม่ได้ทำอะไรเลย

หากอสูรกลืนสวรรค์ตื่นขึ้นมามันคงก่อให้เกิดหายนะเป็นบริเวณกว้างแน่นอน

ในขณะเดียวกัน ยังมีหมู่ดาวในจุติภูมิในตัวเฉินผิงอีก จุติดารานับไม่ถ้วนกำลังรอให้เฉินผิงปลุกพวกมัน

นั่นคือสิ่งที่เฉินผิงพึ่งพา ไพ่ตายของเฉินผิงไม่ได้มีแค่เสี้ยววิญญาณของจ้าวมารสีชาด

เว่ยเทียนหยาไม่รู้เรื่องนั้น สิ่งที่เขารู้คือเสี้ยววิญญาณของจ้าวมารสีชาด ซึ่งเป็นจ้าวมารแห่งอาณาจักรแดนสรวง ทำเอาเขาหวาดกลัวจนสติแตก

“ฉันผิดไปแล้ว ท่านจ้าวมาร ฉันไม่รู้ว่านั่นคือวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของท่านและพูดจาสามหาวจนทำให้ท่านขุ่นเคือง” เว่ยเทียนหยาร้องขอความเมตตา

เว่ยเทียนหยาผู้เก่งกาจ ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานและเจ้าสำนักกุ๋ยเหลี่ยนผู้เป็นที่นับถือจากคนทั้งสำนักกำลังคร่ำครวญ

เมื่อเห็นท่าทางขี้ขลาดของเว่ยเทียนหยา จ้าวมารสีชาดก็หมดความสนใจทันที

ตอนที่เฉินผิงได้พบและได้รู้ตัวตนของเขา เฉินผิงไม่ได้หลั่งน้ำตา

ไม่ อยาก เชื่อเลยว่า คนปอดแหก อย่างเขาจะเป็น เจ้า สำนัก !

“เจ้าคนขี้ขลาด เจ้าทำให้เหล่ามารต้องอับอายขายหน้า! ไปให้พ้น!”

จ้าวมารสีชาดหมดความสนใจในตัวเว่ยเทียนหยา เพียงแค่โบกมือเบาๆ ร่างเงาของเว่ยเทียนหยาก็หายไปในทันที

ในขณะเดียวกัน เว่ยเทียนหยาก็ลืมตาขึ้น หน้าผากของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อขณะอยู่ในห้องโถงหลักของสำนักกุ๋ยเหลี่ยน

เมื่อมองลงไป เขาก็เห็นว่ากางเกงของเขาเปียกโชก