ตอนที่ 4095 พวกมันคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

ดวงตาเหล่านั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้เฉินผิงในกระท่อมอย่างต่อเนื่อง ทำให้บริเวณโดยรอบเต็มไปด้วยแสงสีแดงอ่อน

เมื่อดวงตาเคลื่อนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ วงแหวนอาคมรอบกระท่อมก็ทำงาน เกิดลำแสงโอบล้อมกระท่อม

เมื่อเห็นอาคมทำงาน ดวงตาเหล่านั้นก็ไม่กล้าเข้าใกล้

พวกมันมองจ้องเฉินผิงไม่วางตา ทำเอาเฉินผิงรู้สึกขนลุกชัน

อย่างไรก็ตาม เพราะมีวงแหวนอาคมอยู่จึงทำให้เฉินผิงรู้สึกโล่งใจไปชั่วขณะ ท้ายที่สุดแล้ว เขาก็ยังไม่รู้ว่าดวงตาสีแดงเข้มเหล่านี้เป็นของใคร

หากพวกมันเป็นเพียงสัตว์อสูร เฉินผิงก็คงไม่กลัว แต่ถ้าเป็นผู้ใช้วิชามารที่ทรงพลัง แบบนั้นก็คงเป็นปัญหา

แต่หลังจากนั้นไม่นาน พวกมันก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้ พิสูจน์ให้เห็นว่าวงแหวนอาคมทำให้พวกมันกลัว

เมื่อเห็นอย่างนั้น เฉินผิงจึงตัดสินใจไม่สนพวกมัน หลังจากหายใจเข้าลึกๆ เขาก็เริ่มฝึกเขียนอักขระศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง

ยิ่งทำซ้ำมากเท่าไหร่ เฉินผิงก็ยิ่งชำนาญมากขึ้นเรื่อยๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการเขียนอักขระนับร้อยรอบสองเร็วกว่ารอบแรกอย่างเห็นได้ชัด

ในขณะนั้น ไม่เพียงแต่เฉินผิงจะต้องตั้งสมาธิอย่างมากเท่านั้น แต่เขายังต้องทนต่อความเดียวดายด้วย

การทำสิ่งเดียวซ้ำแล้วซ้ำเล่าอาจทำให้คนเป็นบ้าได้

เฉินผิงลืมไปแล้วว่าเขาเขียนอักขระอาคมไปกี่ครั้ง ลืมกระทั่งวันเวลาที่ผ่านไป แต่ขณะที่เขาเขียนลวดลายอันซับซ้อนจนเสร็จ หนูสีขาวตัวเล็กก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

หนูสีขาวที่กลายร่างเป็นไป๋ฉู่ถามเฉินผิงว่า “คุณรู้สึกยังไงบ้าง เฉินผิง?”

“ผมทำได้ดีขึ้นมาก” เฉินผิงพูดด้วยรอยยิ้มน้อยๆ อย่างไรก็ตาม ไม่ช้าเขาก็เอ่ยคำถาม “ตอนที่ผมสลักอักขระอาคม ผมเห็นดวงตาสีแดงเข้มหลายคู่จ้องมองผมจากภายนอก คุณรู้ไหมว่ามันคืออะไร?”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น คิ้วของไป๋ฉู่ก็ขมวดเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ไป๋ฉู่รีบทำหน้าปกติในขณะที่เขากล่าวว่า “ไม่ต้องกลัวหรอก เฉินผิง พวกเราได้รับการปกป้องด้วยวงแหวนอาคม และไม่มีอะไรจะฝ่าเข้ามาได้ คุณควรตั้งใจฝึกเขียนอักขระต่อไป” เขากล่าว “อาจารย์ให้ผมเอาสมุนไพรผูกวิญญาณสองชิ้นมาให้คุณ มันสามารถช่วยคุณกลั่นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ของคุณและมีประโยชน์ในการเขียนอักขระด้วย!”