ตอนที่ 4100 ควบคุมไม่ได้

ไป๋ฉู่อดไม่ได้ที่จะกลับไปที่กระท่อม ใบหน้าของเขาดูประหลาดใจเมื่อเห็นอักขระศักดิ์สิทธิ์โปร่งแสงลอยอยู่ตรงหน้าเฉินผิง

ยิ่งกว่านั้น บนฝ่ามือของเฉินผิงมีอักขระศักดิ์สิทธิ์ขนาดเท่าฝ่ามือส่องประกายโปร่งแสง เต็มไปด้วยอักขระซับซ้อนจำนวนมาก

รอยแตกบนอักขระเปล่งประกายแวววาว และที่ฝ่ามือของเฉินผิงจะมองเห็นเลือดที่ไหลซึมเข้าไปในอักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นได้อย่างชัดเจน

อักขระอันซับซ้อนท่วมไปด้วยเลือดสดๆ กลายเป็นเฉดสีแดงฉาน

นี่คือภาพของการหลอมรวมเข้ากับอักขระศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายของเฉินผิงกำลังผสานกับอักขระศักดิ์สิทธิ์

“เฉินผิง น่าทึ่งมาก ไม่ทันไรคุณก็ใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ได้แล้ว ตอนนี้ลองใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ของคุณทำลายวงแหวนอาคมที่ล้อมรอบกระท่อมดูสิ ถ้าฝ่าวงแหวนอาคมออกไปได้ คุณก็จะเป็นอิสระ!” ไป๋ฉู่พูดกับเฉินผิง

เฉินผิงพยักหน้า เดินออกไปอย่างช้าๆ จากนั้นเขาก็เตรียมใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ทำลายวงแหวนอาคม

แม้จะพยายามหลายครั้ง แต่เฉินผิงก็ยังทำไม่สำเร็จ

“พี่ใหญ่ไป๋ ทำไมผมถึงควบคุมอักขระศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้?” เฉินผิงถามด้วยความสับสน

“ควบคุมไม่ได้เหรอ? เป็นไปได้ยังไง? อักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้คุณสร้างขึ้นด้วยตัวเอง และมันได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของคุณแล้ว เหตุใดคุณถึงไม่สามารถควบคุมมันได้? ถ้าว่ากันตามหลักเหตุผล อักขระศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายคุณแล้ว เรื่องแบบนี้ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้” ไป๋ฉู่ก็สับสนเช่นกัน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“พี่ใหญ่ หมายความว่าคุณเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น? งั้นคุณก็ควรจะไปหาอาจารย์ ไปถามเขาว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่” เฉินผิงค่อนข้างหงุดหงิด หลังจากความพยายามทั้งหมดที่เขาทุ่มเทไปกับการฝึกอักขระศักดิ์สิทธิ์ สุดท้ายเขากลับควบคุมมันไม่ได้

“ขอผมดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณ!” ไป๋ฉู่ขยับเข้าไปใกล้เฉินผิง

อย่างไรก็ตาม หลังจากก้าวไปเพียงไม่กี่ก้าว เขาก็หยุดทันที สีหน้าเคร่งขรึมเล็กน้อยขณะที่เขาถาม “ทำไมที่นี่ถึงให้ความรู้สึกแปลกๆ”

พอพูดจบ ไป๋ฉู่ก็ตบฝ่ามือลงกับพื้น หลังจากนั้นแสงความมืดก็พุ่งออกมาจากใต้พื้น