ตอนที่ 41 รู้อยู่แก่ใจ

“พวกคุณทำเกินไปแล้ว คิดว่าตัวเองมีเงินมีอำนาจก็เลยสามารถกลั่นแกล้งคนธรรมดาๆ แบบพวกเราได้ใช่ไหม ทุกคนมาดูนี่สิ คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลซูกำลังกลั่นแกล้งคนอื่นอยู่!”

เกิ่งซานซานจะไม่มีวันเช็ดเสื้อให้กับเฉินผิง เพราะเธอทำใจทำแบบนั้นไม่ได้

เฉินผิงเคารพและเชื่อฟังเธอมาโดยตลอด เพราะเขาเป็นคนขี้ประจบ ถ้าจะให้เธอก้มหัวให้กับเฉินผิงละก็ เธอทำไม่ได้!

ตอนนี้เกิ่งซานซานแกล้งทำเป็นอ่อนแอ เธอหวังว่าจะได้รับความสงสารและความช่วยเหลือจากผู้คนที่อยู่รอบข้า

เพียะ...

ในขณะที่เกิ่งซานซานกำลังเสาะหาความช่วยเหลือจากผู้คนที่อยู่รอบข้าง ซูอวี่ฉีก็เดินเข้าไปตบเธอหนึ่งทีอย่างไม่ลังเลใจ นั่นทำให้เกิ่งซานซานถึงกับตะลึงงันทันที

“พูดไร้สาระอยู่นั่นแหละ ฉันสั่งให้เธอเช็ดมันเดี๋ยวนี้!”

ซูอวี่ฉีพูดกับเกิ่งซานซานด้วยน้ำเสียงโผงผาง

เกิ่งซานซานยกมือปิดใบหน้าและมองไปยังคนที่อยู่รอบๆ แต่ไม่มีใครให้ความช่วยเหลือแก่เธอเลย จนกระทั่งผู้คนที่อยู่รอบๆ ก็ค่อยๆ จากไปด้วยความขี้ขลาด ไม่กล้าอยู่ที่นี่ต่อไปแล้ว

เกิ่งซานซานมองไปยังซูอวี่ฉีที่เยือกเย็นอย่างไร้ทางเลือก เธอหยิบกระดาษทิชชูออกมาแล้วค่อยๆ เดินไปยังเบื้องหน้าของเฉินผิง เธอย่อตัวลงเพื่อจะเช็ดน้ำลายที่อยู่บนเสื้อผ้าให้กับเฉินผิง

เฉินผิงก้มมองเกิ่งซานซานและยิ้มเยาะออกมา ในขณะที่เกิ่งซานซานกำลังจะเช็ดมันออกให้กับเฉินผิง แต่เฉินผิงกลับหลีกตัวออกไป

เกิ่งซานซานเงยหน้ามองเฉินผิงด้วยความงุนงง

“ฉันกลัวว่ามือของเธอจะเปื้อนเสื้อผ้าของฉัน...”

เมื่อเฉินผิงพูดจบ เขาก็ใช้กระดาษทิชชูเช็ดมันออกด้วยตัว

“นาย...”

เกิ่งซานซานโกรธจนใจสั่นระรั่ว แต่กลับไม่รู้ว่าจะโต้กลับอย่างไร!

“พวกเราไปกันเถอะ!”

เฉินผิงจับมือซูอวี่ฉีขึ้นมาและเดินออกไปจากห้างสรรพสินค้าอย่างรวดเร็ว!