ตอนที่ 4111 มั่นคงและค่อยเป็นค่อยไป

เมื่อได้ฟังคำพูดของเจิ้นมัว เฉินผิงก็รู้สึกสงสัย เขาถามว่า “หรือว่าสุราวิญญาณนี้จะไม่มีค่าสำหรับผู้อาวุโสทั้งสองท่าน?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เจิ้นมัวก็เหลือบมองเหว่ยฉีและหัวเราะออกมา “แน่นอนว่าสุราวิญญาณไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเรา สิ่งที่เราต้องการสำหรับบำเพ็ญเพียรคือปราณเซียน ไม่ใช่พลังวิญญาณ แม้อาณาจักรนิรันดร์จะอุดมไปด้วยพลังวิญญาณ แต่กลับแทบไม่มีปราณเซียน มิฉะนั้น เราคงไม่ติดอยู่ในอาณาจักรนิรันดร์มานานหลายปี”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เฉินผิงก็สามารถยืนยันได้ว่าทั้งสองมาจากอาณาจักรแดนสรวงจริงๆ

แม้ว่าอาณาจักรนิรันดร์จะมีปราณเซียนไม่มากนัก แต่เฉินผิงก็เคยพบมาอยู่บ้าง โดยเฉพาะที่ซากปรักหักพังของสำนักเซียนอู๋จี๋ที่มีวารีปราณเซียน

ที่นั่นมีสระที่เต็มไปด้วยวารีปราณเซียน หากทั้งสองคนที่อยู่ตรงหน้าเฉินผิงได้ครอบครอง พวกเขาคงดีใจมาก

น่าเสียดายที่สุดท้ายเฉินผิงก็ไม่อาจได้รับวารีปราณเซียน ปราณทั้งหมดถูกเจ้าสำนักเซียนอู๋จี๋ดูดกลืน

“เจ้าหนุ่ม พรสวรรค์ของคุณยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น ถ้าทุ่มเทฝึกฝนอย่างหนัก ฉันแน่ใจว่าคุณจะกลายเป็นยอดฝีมือด้านการสร้างวงแหวนอาคมในอนาคต ยังไงก็ตาม ในเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร จงจำไว้เสมอว่าอย่าอยู่นิ่งเฉยและอย่ารีบร้อน การพัฒนาอย่างมั่นคงและค่อยเป็นค่อยไปนั้นสำคัญ แม้จะไม่ยอมรับฉันเป็นอาจารย์ของคุณ ฉันก็จะแบ่งปันความรู้ที่เกี่ยวกับอักขระศักดิ์สิทธิ์ให้ หากมีอะไรที่ไม่เข้าใจก็ถามมาได้เลย” เหว่ยฉีพูดกับเฉินผิง

เจิ้นมัวเองก็บอกเฉินผิงว่า “ฉันยังสอนอักขระมารให้แกไม่ได้ เมื่อแกใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ได้ชำนาญ ค่อยมาเรียนอักขระมารจากฉัน ถึงยังไงเราก็ไปไหนไม่ได้อยู่ดี!”