ตอนที่ 4137 ลูกแกะที่รอโดนเชือด

“ก็ได้ ข้าเชื่อใจเจ้า”

ไป๋เฉี่ยนพยักหน้าหนักแน่น

ในตอนแรกเธอแค่ใช้ประโยชน์จากสายเลือดของเฉินผิง เธอไม่นึกเลยว่าหลังจากได้อยู่ด้วยกันเป็นเวลานาน เธอจะตกหลุมรักเขาจริงๆ

อันที่จริงนครจิ้งจอกไม่สำคัญสำหรับไป๋เฉี่ยนอีกแล้ว อย่างเดียวที่สำคัญสำหรับเธอตอนนี้คือการได้อยู่กับเฉินผิง เธอไม่ขออะไรมากไปกว่านี้

“เอาล่ะ นายท่านกับหลิ่วหรูเยี่ยนเพิ่งมาถึงที่นี่ พวกคุณควรพักผ่อนสักหน่อย จี้อวิ๋นทำความสะอาดห้องเรียบร้อยแล้ว แม้ว่าห้องจะยังดูเก่าอยู่บ้างก็ตาม”

หัวเฟิ่งบอกให้เฉินผิงและคนอื่นๆ ไปพักผ่อน

“ยังไงก็เถอะ จี้อวิ๋นบอกผมว่าแม่เฒ่าเจินมาจากตระกูลเจินแห่งเมืองหยงเล่อ พวกคุณถึงได้มาอยู่ที่นี่ด้วยกัน ผมเห็นว่าบ้านตระกูลเจินดูโอ่อ่ามาก แล้วทำไมพวกคุณถึงถูกส่งให้มาอยู่ในที่เรียบๆ แบบนี้ล่ะ?” เฉินผิงถามด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

“เราเพิ่งรู้หลังจากมาถึงว่าแม่เฒ่าเจินหนีออกจากตระกูลเจิน เป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ชอบหน้าเธอ ถ้าตระกูลเฟิงไม่ได้ยึดครองนครจิ้งจอก เธอก็คงไม่กลับมา” ไป๋เฉี่ยนถอนหายใจเบาๆ

“เธอหนีออกจากตระกูลเจินเหรอ?” เฉินผิงดูสับสน

หัวเฟิ่งเอนตัวเข้าไปใกล้เขาพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่เฒ่าเจิน

เมื่อได้ยินเหตุผล เฉินผิงก็ทำได้เพียงยิ้มเจื่อน

แม้แต่ผู้บำเพ็ญเพียรจากอาณาจักรนิรันดร์ก็ยังหนีไม่พ้นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ

การเป็นเซียนนั้นเป็นเรื่องง่าย แต่การตัดขาดจากอารมณ์นั้นพิสูจน์แล้วว่ายาก...

จากนั้น เฉินผิง หลิ่วหรูเยี่ยนและเนี่ยเหิงก็แยกย้ายไปพักผ่อน

ในขณะเดียวกัน ภายในห้องโถงหลักของสมาคมนักกลั่นยาแห่งอี้ไป๋ ประธานสมาคมนักกลั่นยาทั้งสี่จากห้าสมาคมกำลังนั่งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

มีเพียงประธานของสมาคมนักกลั่นยาแดนเหนือเท่านั้นที่ไม่ได้เข้าร่วม

หัวหน้าตระกูลใหญ่ทั้งสี่แห่งเมืองหยงเล่อก็อยู่ในห้องโถงเช่นกัน ซึ่งรวมถึงเจินหยวนเต้าจากตระกูลเจินด้วย