ตอนที่ 4152 ขอบคุณ

ในขณะนั้น เฉินผิงกำลังสังเกตองค์ชายเซียวซึ่งอยู่ในกรงเหล็ก

องค์ชายเซียวเหลือบมองเฉินผิงแวบหนึ่ง ก่อนจะลดสายตาลงอีกครั้ง

ในขณะนั้นองค์ชายเซียวมีสติสัมปชัญญะปกติ ไม่มีอาการคลุ้มคลั่งหรือกระหายเลือด

เขาดูอิดโรยอย่างมาก ใครก็ตามที่ถูกขังแบบนั้นคงไม่รู้สึกดีนัก

“คุณปลดปล่อยรัศมีในตัวคุณได้ไหม? พยายามอย่ากดมันไว้ ผมจะได้ระบุสาเหตุของอาการ” เฉินผิงพูดกับองค์ชายเซียวซึ่งอยู่ในกรงเหล็กอย่างใจเย็น

องค์ชายเซียวเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเวทนา “อย่าเปลืองแรงเลยดีกวา ถึงตอนนี้ข้าจะไม่ได้อยากฆ่าใคร แต่เจ้าอาจมีโอกาสรอดชีวิตถ้าเจ้าไปตั้งแต่ตอนนี้ อาการป่วยของข้าไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะเข้าใจได้”

“ในเมื่อผมรับภารกิจมาแล้ว ผมก็ต้องรักษาอาการป่วยของคุณ ไม่อย่างนั้นผมจะสูญเสียพลังบำเพ็ญเพียรทั้งหมด” เฉินผิงส่ายหัว

“แต่อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีชีวิตอยู่ ถ้าพยายามรักษาอาการป่วยของข้าเจ้าอาจตายได้” องค์ชายเซียวกล่าว

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ผมเชื่อว่าคุณกำลังเจ็บปวดที่ข่มพลังเอาไว้ ลองปล่อยมันออกมา ถ้าคุณฆ่าผม ผมจะไม่ถือโทษคุณ” เฉินผิงรู้ว่าองค์ชายเซียวกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อควบคุมความร้อนรนภายในตัวเขา

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงไม่สามารถวินิจฉัยสาเหตุที่แท้จริงของอาการป่วยได้ หากองค์ชายเซียวยังกดพลังเอาไว้

องค์ชายเซียวเริ่มปลดปล่อยรัศมีภายในตัวเขาพร้อมถอนหายใจ

ในขณะนั้น เฉินผิงรู้สึกถึงรัศมีมหาศาลที่แผ่ออกมาจากองค์ชายเซียว เขาเป็นอัจฉริยะ ตัว จริง แม้จะอยู่ภายใต้สถานการณ์ แบบ นี้ รัศมี เบาบาง ที่เขาปลดปล่อยออกมาก็ มาก พอที่จะทำให้ ฉันครั่นเนื้อครั่นตัว

แม้ว่าจะมีกรงเหล็กและวงแหวนอาคมกั้นไว้ เหล่านักกลั่นยาก็ยังรู้สึกถึงรัศมีอันล้นหลาม ราวกับว่าพวกเขาอยู่ภายใต้แรงกดดันมหาศาล

“เอาเลย แต่ข้าขอแนะนำว่าเจ้าควรรีบลงมือ อีกอย่าง อย่าลืมว่าอย่าแตะต้องข้า แต่ก่อนที่เจ้าจะรักษา มีบางอย่างที่ข้าอยากขอ” องค์ชายเซียวพูดกับเฉินผิงเบาๆ

“ขออะไร?” เฉินผิงผงะ เขาไม่เข้าใจว่าองค์ชายเซียวต้องการอะไรจากเขา

“หลังจากตรวจอาการแล้ว เอายาพิษมาให้ข้า ข้าไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้อีกต่อไป” เสียงขององค์ชายเซียวแผ่วเบาราวกับยุง มีเพียงเฉินผิงที่ได้ยิน

เฉินผิงหยุดนิ่งชั่วขณะ จากนั้นตอบด้วยรอยยิ้มน้อยๆ “อะไรทำให้คุณมั่นใจว่าผมจะไม่สามารถรักษาคุณได้?”