ตอนที่ 4216 ไม่ได้บาดหมาง

“คนพวกนี้มาจากสำนักเหลี่ยงอี๋แห่งแคว้นจงอวี้ ผมบอกพวกเขาไว้ล่วงหน้าและพวกเขาก็มาทันที” เฉินผิงพูดพร้อมยิ้มเล็กน้อย

“สำนักเหลี่ยงอี๋จากแคว้นจงอวี้?” ดวงตาของเฉินเหวินเหลียงเบิกกว้างด้วยความตกใจ “นั่นมันสำนักผู้ใช้มนต์คาถาที่ทรงพลังมาก สำนักจ่านเทียนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาแน่ๆ เจ้าสำนักที่พวกเขาพูดถึงคือคุณหรือเปล่า? คุณเฉิน”

“ใช่แล้ว” เฉินผิงตอบพร้อมยิ้ม

ทุกคนตะลึงงันด้วยความเหลือเชื่อ พวกเขาไม่เข้าใจว่าเฉินผิงที่เป็นผู้ทุกข์ยากระดับหกแถมยังเป็นนักกลั่นยากลายเป็นเจ้าสำนักผู้ใช้มนต์คาถาได้อย่างไร

แม้แต่หลิ่วหรูเยี่ยนและคนอื่นๆ ก็ยังสงสัย เพราะเฉินผิงไม่เคยบอกเลยว่าเขาคือเจ้าสำนักสำนักเหลี่ยงอี๋

“มิน่าล่ะคุณถึงมั่นใจและเข้าใจอาคมนี้เป็นอย่างดี ที่แท้คุณก็เป็นเจ้าสำนักสำนักเหลี่ยงอี๋นี่เอง ต้องขออภัยด้วย!” โจวอี้เหว่ยพูดด้วยความเคารพทันทีเมื่อทราบตัวตนของเฉินผิง

ก่อนหน้านี้เขาเคยสงสัยเฉินผิง แต่เมื่อได้รู้สถานะของอีกฝ่ายเขาก็ยำเกรงในตัวเฉินผิงอย่างมาก

นักกลั่นยาคนอื่นๆ เริ่มครั่นคร้ามในตัวเฉินผิง แม้แต่พวกที่คิดอยากได้บรรณาการร้อยปีจากสมาพันธ์ผนึกมารยังต้องล้มเลิกความคิด

ทั้งได้แคว้นเซียวหนุนหลังและยังเป็นเจ้าสำนักเหลี่ยงอี๋ แบบนี้ใครจะกล้ามีเรื่องกับเฉินผิง?

ตอนนี้ทุกคนเข้าใจแล้วว่าทำไมสมาพันธ์ผนึกมารถึงยอมมอบบรรณาการร้อยปีแลกกับคนอย่างเฉินผิง หากค่าหัวน้อยเกินไปคงไม่มีใครกล้าทำอะไรเขา

ในขณะเดียวกัน ซู่เทียนซั่วและคนอื่นๆ ที่เฝ้าดูจากระยะไกลก็ตกตะลึงกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของศิษย์สำนักเหลี่ยงอี๋

เป่าหลงซิงขมวดคิ้วและถามว่า “ท่านประธานซู่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆ ถึงมีคนปรากฏตัวขึ้นมากมายขนาดนี้ และพวกเขาดูจะเก่งเรื่องคาถาไม่เบา พวกเขามาช่วยเกาะเทพโอสถหรือ?”