ตอนที่ 4283 ไม่ต้องตรวจสอบ

เมื่อกลับมาถึงหยงเล่อ เฉินผิงก็ไม่รีรอ เขาขึ้นเรือเหาะไปกับไป๋เฉียนและหัวเฟิ่งเพื่อเดินทางกลับไปยังนครจิ้งจอก

เมื่อถึงเวลาต้องแยกทาง แม่เฒ่าเจินกอดไป๋เฉียนไว้แน่นจนน้ำตาไหลอาบแก้ม ทั้งสองใช้ชีวิตร่วมกันมานานหลายสิบปี ช่วงเวลานี้ช่างน่าเศร้าใจ เมื่อแม่เฒ่าเจินกลับมาคืนดีกับจงฉิงและเลือกที่จะไม่กลับไปที่นครจิ้งจอก เธอจึงรู้สึกอาลัย

อย่างไรก็ตาม เรื่องดีๆ ย่อมมีวันจบลง วัฏจักรของการแยกทางและการกลับมาพบกันอีกครั้งเป็นเพียงส่วนหนึ่งของชีวิต เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะกล่าวคำอำลา

ขณะที่พวกเขาเดินทางไปยังนครจิ้งจอก ไป๋เฉียนไม่อาจสลัดความเศร้าของเธอออกไปได้ ในขณะเดียวกัน หัวเฟิ่งและเฉินผิงพยายามปลอบใจเธออย่างเต็มที่

หลังจากเดินทางหนึ่งวัน เรือเหาะก็ลงจอดอย่างสง่างามที่ชานเมือง

อารมณ์ของไป๋เฉียนเริ่มแจ่มใสขึ้นเมื่อเธอเงยหน้ามองเมืองที่เธอคุ้นเคย

เธอถอนหายใจด้วยความเป็นห่วงสมุนทั้งหลายของเธอ “ข้าสงสัยว่าตระกูลเฟิงทำให้บ้านของข้าวุ่นวายแค่ไหนในช่วงที่ข้าไม่อยู่ แล้วยังมีคนของข้าอีก ตอนนี้พวกเขาจะเป็นยังไงบ้าง?”

“ไม่ต้องกังวล ตระกูลเฟิงคงไม่ฆ่าทุกคนในนครจิ้งจอก ต้องเข้าไปดูเราถึงจะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง” หัวเฟิ่งพูดเบาๆ พยายามทำให้ไป๋เฉียนสบายใจ

ทั้งสี่คนมุ่งหน้าเข้าเมือง

เมื่อไปถึงทางเข้า พวกเขาก็พบกับทหารยามที่ไม่คุ้นหน้ายืนเรียงแถว พวกเขาขาดรัศมีอันโดดเด่นของเผ่าพันธ์อสูร จึงชัดเจนว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรมนุษย์

เฉินผิงจำได้ว่าทหารยามเหล่านี้ดูคล้ายทหารจากแคว้นเซียว

เมื่อเขาและพรรคพวกมาถึงประตูเมือง ทหารยามเพียงแค่เหลือบมองพวกเขาและไม่มีท่าทีจะเข้ามาขวาง