ตอนที่ 4290 อย่าขัดขืน

เพียงเวลาไม่นานนัก ก็เหลือศิษย์ของวิญญาณปีศาจที่ยังยืนไหวเพียงไม่กี่คน ขณะที่คนที่เหลือล้มลงนอนกลิ้งเกลือกกับพื้นบิดตัวไปมาด้วยความทุรนทุราย เจ้าสำนักเจียงหอบหายใจหนัก อ่อนล้าจนถึงขีดสุด ร่างกายเขาเจ็บปวดจนไม่สามารถปลดปล่อยพลังโจมตีได้อีกต่อไป เมื่อเห็นศิษย์มากมายบาดเจ็บ เขาก็รู้สึกเป็นห่วงกังวลและหงุดหงิดใจหนักขึ้นไปอีก

พรวด!

เลือดสดพุ่งออกจากปากเขา และทันใดนั้น พลังชีวิตของเขาก็อ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด

“ท่านพ่อ!”

“ท่านพ่อ!”

เจ่อเยี่ยนกับเจียงอวี้เหลียนรีบวิ่งเข้าไปประคองเจ้าสำนักเจียง

ในขณะนั้น พลังของเจ้าสำนักเจียงอ่อนแอลงอย่างมาก ใบหน้าเขาซึ่งตอนนี้มีรอยย่นปรากฏลึกขึ้นจนดูราวกับว่าเขาแก่ลงไปหลายปีในทันใด ความกังวลและการสูญเสียพลังอย่างรวดเร็วทำให้ร่างกายของเขาทรุดโทรมเกินกว่าจะทนไหว ในท้ายที่สุด เขาก็ล้มพับลงบนพื้นและหมดแรง

เมื่อเห็นดังนั้น ตี้ฉงจิงก็ยิ้มเยาะและพูดจาถากถาง “เจ้าสำนักเจียง แกมันอ่อนแอจริงๆ ฉันยังไม่ได้ตอบโต้เลย แต่แกก็ล้มไปซะแล้ว ถ้าแกไม่ฆ่าฉัน ฉันก็คงมีโอกาสได้สนุกกับลูกสาวของแก ลูกน้องของฉันก็อยากลองเล่นกับคู่บำเพ็ญเพียรคนนี้เหมือนกัน”

เขายิ้มเยาะพลางยั่วยุเจ้าสำนักเจียง

“แก…” เจ้าสำนักเจียงคำรามกัดฟันจนเลือดไหลออกมาอีกครั้ง พลังของเขายิ่งอ่อนแอลงเรื่อยๆ

ตี้ฉงจิงหัวเราะเสียงดังอย่างสะใจ

“ไอ้สารเลว!” เจ่อเยี่ยนโกรธจนตัวสั่น เจียงอวี้เหลียนเป็นผู้หญิงของเขา และการที่ตี้ฉงจิงกล้าดูถูกเธอเช่นนี้เป็นสิ่งที่เขาทนไม่ได้ ในฐานะผู้ชาย ความรู้สึกที่ต้องปกป้องคนรักจึงทำให้เขาเดือดดาลขึ้นมาอย่างรุนแรง

เปลวไฟปะทุออกจากร่างของเจ่อเยี่ยนจนกลายเป็นดั่งมนุษย์เพลิง คลื่นแสงสีแดงพุ่งผ่านท้องฟ้าในขณะที่เขาพุ่งตรงไปหาตี้ฉงจิง ตั้งใจจะสละชีวิตเพื่อสังหารศัตรูตัวฉกาจ

ชั่วขณะหนึ่ง ตี้ฉงจิงอึ้งไป ก่อนที่จะเผยรอยยิ้มเยาะอย่างเย็นชา “น่าสมเพช” เขาพ่นลมหายใจ “ต่อให้แกจะระเบิดตัวเอง แกก็ไม่สามารถทำร้ายฉันได้หรอก ในสายตาฉันแกก็เป็นได้แค่มดปลวกเท่านั้นแหละ”