ตอนที่ 4318 ยั่วยุให้ลงมือ

“ทำไมจะพูดไม่ได้ มีปัญหาอะไร” เจ้าตำหนักพูดยั่วยุ

ความโกรธฉายชัดบนใบหน้าของตี้ฉงจิง เขาถามว่า “พวกคุณเป็นใครกันแน่? ทำไมถึงไม่รู้จักสำนักเซวี่ยกู่?”

“เคยได้ยินชื่อตำหนักก่วงหานไหม” เจ้าตำหนักถาม

“ตำหนักก่วงหาน?” ตี้ฉงจิงชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นก็พยักหน้า “ฉันเคยได้ยิน มันเป็นสำนักที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นที่ด้านใต้สุดของเขาเทียนโหมว หรือว่าพวกคุณจะมาจากตำหนักก่วงหาน?”

“ใช่ และฉันคือเจ้าตำหนักก่วงหาน”

“ตำหนักก่วงหานอยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ ในเขตภูเขาอันตรายที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูร พวกคุณมาทำอะไรที่นี่”

ตี้ฉงจิงสงสัยว่าพวกเธอมาทำอะไรที่นี่ เพราะตำหนักก่วงหานตั้งอยู่ที่ใต้สุดของเขาเทียนโหมว

“ไม่ใช่ธุระอะไรของแก ฉันจะไปที่ไหนก็ได้ที่ฉันต้องการ...” เจ้าตำหนักเย้ยหยัน

เมื่อเห็นท่าทางปราศจากความกลัวของเจ้าตำหนัก ตี้ฉงจิงก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า “พวกคุณไปได้แล้ว...”

เจ้าตำหนักกะพริบตาด้วยความประหลาดใจ “ไหนบอกว่าที่นี่คืออาณาเขตของพวกแก? จะไม่ขวางพวกเราแล้วเหรอ?”

“ไม่ ไปได้แล้ว” ตี้ฉงจิงส่ายหัว

“ผู้อาวุโสตี้ พวกเธอ-”

ศิษย์สำนักเซวี่ยกู่ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เริ่มกังวล

คงยากที่จะหาผู้บำเพ็ญเพียรสาวงามมากมายขนาดนี้ได้อีก หากปล่อยพวกเธอไป

“เงียบซะ” ตี้ฉงจิงจ้องเขาเขม็ง “ฉันรู้จักตำหนักก่วงหานมานาน พวกเธอแข็งแกร่งและทุกคนใช้วิชาปราณเย็น พวกเธอเปลี่ยนเราให้กลายเป็นน้ำแข็งได้ นอกจากนี้ เจ้าตำหนักก่วงหานยังแข็งแกร่งพอๆ กับฉัน ถ้าเราปะทะกันก็ยากที่จะบอกได้ว่าใครจะชนะ ปล่อยพวกเธอไปก่อนเถอะ แล้วค่อยว่ากันใหม่หลังจากเรากลับไปหาถันหรงคุน”

เมื่อรู้ว่ากำลังเผชิญกับคนของตำหนักก่วงหาน ตี้ฉงจิงก็รู้สึกกลัวขึ้นมา เขากังวลว่าแผนของเขาอาจล้มเหลว และแทนที่จะได้เปรียบอาจต้องพ่ายแพ้เสียเอง แบบนั้นคงไม่ดีแน่

เขาตัดสินใจปล่อยพวกตำหนักก่วงหานไป จากนั้นก็คิดหาวิธีจัดการเมื่อได้คุยกับถันหรงคุน

เจ้าตำหนักตกใจเมื่อเห็นว่าตี้ฉงจิงปล่อยพวกเธอไป เธอทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ เธอนึกว่าพวกเขาจะลงมือ จากนั้นเฉินผิงและคนอื่นๆ ก็จะจู่โจมพวกเขาโดยไม่ให้ตั้งตัว