ตอนที่ 4367 หนีไม่พ้น

รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปทุกทิศทาง และน้ำทะเลก็พุ่งเข้ามาจนทำให้เกิดวังวนขนาดใหญ่!

ตอนนั้นเองจูชิงซิ่วจึงจำได้ว่าเฉินผิงวางวงแหวนอาคมไว้แล้ว ซึ่งมันสกัดหอกนั้นไว้

จูชิงซิ่วหัวเราะ จากนั้นก็ค่อยๆ หลับตาลง รัศมีของเธอจางหายไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างของเธอจะทรุดลงพื้นด้วยความอ่อนแรง

แม้ว่าหอกจะไม่ได้ทำร้ายเธอ แต่การระเบิดพลังครั้งสุดท้ายของเธอทำให้พลังวิญญาณหมดลง

เฉินผิงก้าวไปข้างหน้าทันใดและคว้าตัวจูชิงซิ่วไว้ เขานึกไม่ถึงว่าจูชิงซิ่วจะตัดสินใจแบบนี้ในช่วงเวลาคับขัน!

ท้ายที่สุดแล้ว เขากับจูชิงซิ่วไม่ได้เป็นอะไรกัน แม้แต่ความผูกพันหรือสายใยระหว่างพวกเขาก็ยังมีไม่มากนัก

อย่างไรก็ตาม จูชิงซิ่วเลือกที่จะสละตัวเองโดยสัญชาตญาณเพื่อช่วยชีวิตเฉินผิง

ในขณะที่กอดจูชิงซิ่วไว้ในอ้อมแขน เฉินผิงมองดูหน้ากากที่หลุดออกมา ในขณะนั้น ใบหน้าที่ถูกเผาของจูชิงซิ่วดูไม่น่าเกลียดในสายตาของเขาอีกต่อไป

“ไม่ต้องกังวล แม้จะต้องลงไปถึงยมโลก ผมก็จะพาคุณกลับมา!” เขารับปากเธอ

ดวงตาของเฉินผิงเต็มไปด้วยความโกรธ ทันใดนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้น และวงแหวนอาคมที่เขาเพิ่งวางไว้ก็ระเบิดด้วยเสียงกัมปนาท ปลดปล่อยลำแสงเจิดจ้า

ลำแสงพุ่งตรงขึ้นไปบนท้องฟ้า หนิงจื้อซึ่งลอยอยู่กลางอากาศขมวดคิ้วเมื่อพบว่าตัวเองถูกแสงนั้นกลืนกิน

เมื่อแสงจางหายไป ผู้ใช้วิชามารที่ถูกซัดกระเด็นก็กลับมา อย่างไรก็ตาม ทะเลมรณะกลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง

หนิงจื้อจ้องมองทะเลมรณะพร้อมกำหมัดแน่น “บ้าเอ๊ย พวกมันหนีไปแล้ว...”

เขาไม่นึกเลยว่าวงแหวนอาคมที่เฉินผิงสร้างขึ้นจะมีพลังมหาศาลเช่นนี้ การโจมตีของเขาไม่เพียงแต่ทำลายมันไม่ได้ แต่ตอนที่วงแหวนอาคมระเบิด แสงของมันเจิดจ้าจนเขามองไม่เห็นอะไรเลย

เฉินผิงจึงฉวยโอกาสนี้หนีไปพร้อมกับจูชิงซิ่ว

ถึงแม้จะมากันหลายคน แต่พวกเขากลับปล่อยให้เฉินผิงหนีไปได้ หนิงจื้อได้แต่กัดฟันด้วยความหงุดหงิด

ตั้งแต่มาอยู่ที่อาณาจักรนิรันดร์ ครั้งนี้เขามีโอกาสฆ่าเฉินผิงมากที่สุด!

“ทั้งหมดเป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น จูชิงซิ่ว ถ้าเธอไม่สู้ถวายชีวิต ฉันเชื่อว่าเฉินผิงคงไม่มีเวลาให้วางวงแหวนอาคม!” ซิงยี่สบถเสียงดัง