ตอนที่ 4387 เสียใจเป็นที่สุด

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของฉีเหิงที่เพิ่งยิ้มก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที เสียงของเขาเยือกเย็นขณะที่เขากล่าว “ครั้งนี้ฉันไม่ได้มาที่บ้านตระกูลจูเพื่อเจรจากับคุณ ในเมื่อจูชิงเยวี่ยกลับมาแล้ว เราก็ต้องแต่งงานกัน ถ้าไม่อยากให้เธอแต่งงานกับฉันก็ไม่เป็นไร ปล่อยให้ฉันสนุกกับเธอสักสองสามวันก็ได้ พอเบื่อเธอแล้วฉันก็จะไปทันที!”

ฉีเหิงกล้าพูดจาแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น แถมที่นี่ยังเป็นบ้านตระกูลจู เห็นได้ชัดว่าความโอหังของเขานั้นเกินเลยไปมาก

“ฉีเหิง ไอ้คนสารเลว!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของจูชิงเยวี่ยก็แดงก่ำด้วยความโกรธ เธออยากจะฆ่าเขาเสียตอนนี้

“คุณฉีเหิง คุณพูดเกินไปแล้วนะ!”

จูหยวนจื่อขมวดคิ้ว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธอย่างเห็นได้ชัด

ฉีเหิงทำเกินไป เขาคิดว่าจูชิงเยวี่ยเป็นผู้หญิงแบบไหนกัน?

“คุณฉีเหิง ที่นี่คือเมืองจูเจีย ไม่ใช่เมืองฉีเจีย ถึงคุณจะไปถึงขั้นมหายานและพาผู้บำเพ็ญเพียรขั้นผู้ทุกข์ยากระดับแปดมาด้วยสองคน ถ้าเกิดเรื่องขึ้น ชาวเมืองจูเจียก็จะไม่ออมมือ”

หลิวป๋อพูดด้วยสีหน้าเยือกเย็น

แม้ว่าหลิวป๋อจะไม่อยากขัดแย้งกับตระกูลฉี แต่เขาก็ไม่อาจปล่อยให้ฉีเหิงหยิ่งผยองได้ เขาต้องสั่งสอนให้อีกฝ่ายรู้สำนึก

“เป็นแค่คนรับใช้ แต่กล้าขู่ฉันงั้นเหรอ?”

ฉีเหิงเหลือบมองหลิวป๋อ จากนั้นเขาก็โบกมืออย่างรวดเร็ว รัศมีอันทรงพลังระเบิดออกมา มันลุกท่วมบริเวณโดยรอบด้วยคลื่นความร้อนรุนแรง

หลิวป๋อตกตะลึงและไม่สามารถตอบสนองได้ทัน เขาถูกรัศมีอันทรงพลังเหวี่ยงกระเด็นทันที

“คุณลุงหลิว...”

เมื่อเห็นอย่างนั้น จูชิงเยวี่ยและจูหยวนจื่อก็รีบวิ่งเข้าไปทันที

อย่างไรก็ตาม หลิวป๋อในตอนนี้สูญเสียพลังชีวิตทั้งหมดไปแล้ว ร่างกายของเขาราวกับถูกไอร้อนลวก ซึ่งแสดงให้เห็นว่าการโจมตีของฉีเหิงทรงพลังเพียงใด

“ฉีเหิง ชักจะมากไปแล้ว ถึงกับกล้าฆ่าคนของเราในที่สาธารณะ! ต่อให้ต้องใช้พลังทุกหยาดหยด ฉันสาบานว่าจะไม่ปล่อยให้แกได้ออกไปจากเมืองจูเจีย!”

จูหยวนจื่อโกรธจัด!

พลังภายในตัวเขาพุ่งพล่าน โทสะของเขาแทบจะพัดหลังคาห้องโถงพังทลาย

เมืองจูเจียสั่นสะเทือนด้วยเสียงระฆังกังวาน ชาวเมืองทุกคนทิ้งทุกอย่างก่อนจะกรูกันมาหาจูหยวนจื่อ