ตอนที่ 4391 คิดว่าฉันโง่หรือยังไง

ที่เมืองฉีเจีย ฉีหยวนคุนผู้เป็นเจ้าเมืองจิบสุราอย่างสบายใจ ขณะรอการกลับมาของลูกชาย

ตลอดเวลาหลังจากที่ฉีเหิงบรรลุถึงขั้นมหายาน เขาก็ตื่นเต้นมาก เพราะลูกชายของเขาเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานที่อายุน้อยที่สุดในแถบนี้

ในขณะนั้น เมืองฉีเจียมีชื่อเสียงทั่วทั้งแดนตะวันออก โดยเฉพาะหลังจากที่หนิงจื้อเข้ามาสร้างอิทธิพลเมื่อไม่นานนี้

เมื่อบวกกับการร่วมมือกับสมาพันธ์ผนึกมาร ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

จึงทำให้ฉีหยวนคุนลำพองใจเป็นที่สุด

สำนักเล็กๆ จำนวนมากในบริเวณใกล้เคียงถูกผนวกเข้ากับเมืองฉีเจีย

แต่ขณะที่ฉีหยวนคุนกำลังฮัมเพลงและจิบเหล้า ผู้บำเพ็ญเพียรสองคนที่ไปกับฉีเหิงก็วิ่งกลับมาอย่างตื่นตระหนก

“นายท่านฉี! ข่าวร้าย นายท่านฉี! มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น!”

ผู้บำเพ็ญเพียรทั้งสองคุกเข่าลงต่อหน้าเขา ตัวสั่นไปทั้งตัว

คิ้วของฉีหยวนคุนขมวดเล็กน้อย และเขาถามว่า “มีเรื่องอะไรที่ทำให้พวกแกสองคนกลัวมากขนาดนี้? แล้วฉีเหิงอยู่ที่ไหน?”

ผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบว่า “คุณฉีเหิงถูกฆ่าไปแล้ว นายท่านฉี”

โครม !

แก้วเหล้าในมือของฉีหยวนคุนร่วงลงพื้นทันทีและแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

“แกว่ายังไงนะ?” ฉีหยวนคุนถามด้วยสีหน้าเหลือเชื่อและลุกขึ้นยืน

“คุณฉีเหิงถูกฆ่าตายแล้ว นายท่านฉี หัวของเขาถูกตัดขาดในดาบเดียว!” ผู้บำเพ็ญเพียรอีกคนรีบยืนยัน

“บัดซบ! เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นเรื่องจริง เมืองจูเจียจะไปมีคนที่เก่งขนาดนั้นได้ยังไง?”

ฉีหยวนคุนไม่เชื่อ เพราะเขารู้ดีว่าเป็นไปไม่ได้ที่เมืองจูเจียจะมียอดฝีมือระดับนั้น

ลูกชายของฉันเป็นผู้ บำเพ็ญเพียรขั้นมหายาน ! จูหยวนจื่อ ที่ แข็งแกร่งที่สุดใน เมืองจูเจีย เป็นเพียง ผู้ทุกข์ยาก ระดับสูงสุด ! เขา จะ ตัดหัว ฉีเหิง ในกระบวนท่า เดียวได้ ยังไง ?