ตอนที่ 4400 อย่ามาพูดเพ้อเจ้อ

ขณะที่ฝ่ามือของหญิงสาวสัมผัสกับวงแหวนอาคมที่ปากถ้ำ ทุกอย่างก็เริ่มสั่นไหว

ขณะที่สั่นอย่างรุนแรง มันก็เริ่มทำงานช้าๆ

ภาพนั้นทำให้เฉินผิงตกตะลึง อักขระบนฝ่ามือของเธอทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อ!

วงแหวนอาคมไม่ได้ถูกทำลายด้วยพลังแต่ถูกเปิดออก แม้ว่าเขาจะสามารถทำเช่นนั้นได้ก็ตาม แต่มันต้องใช้เวลาและไม่เร็วเท่านี้

ในขณะนั้น เขาเริ่มอยากรู้ตัวตนของผู้หญิงคนนี้มากขึ้น

เท่าที่เห็นในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้มาจากสมาพันธ์ผนึกมาร

เมื่อวงแหวนอาคมเปิดออก ผู้หญิงคนนั้นก็ชักฝ่ามือของเธอที่ปกคลุมไปด้วยอักขระกลับ จากนั้นเธอก็กวาดสายตาไปรอบๆ แล้วประกาศว่า “วงแหวนอาคมถูกทำลายไปแล้ว ดังนั้นใครก็ตามที่ต้องการเข้าไปก็แสดงตัวออกมา ไม่จำเป็นต้องซ่อนตัว”

หลังจากที่เธอพูดจบก็โบกมือเบาๆ เกิดสายลมสดชื่นพัดผ่าน ทันใดนั้น พวกที่ซ่อนตัวอยู่โดยปิดบังรัศมีไว้ก็ถูกเผยตัว

เมื่อเห็นว่ารัศมีของพวกเขารั่วไหลออกมา พวกเขาจึงไม่สนใจที่จะซ่อนตัวอีกต่อไป ทุกคนจึงแสดงตัวออกมา ซึ่งพวกเขามีกันหลายสิบคน

อย่างไรก็ตาม ชัดเจนว่าพวกเขาไม่ได้เป็นพวกเดียวกัน ความประหลาดใจบนสีหน้าเมื่อแต่ละคนสบตากันแสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายก็ซ่อนอยู่ที่นี่ด้วย

“สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ ฉันแน่ใจว่าทุกคนต้องการเข้าไปในถ้ำแห่งนี้ แต่มีวงแหวนอาคมขัดขวางไม่ให้ทำเช่นนั้น ตอนนี้ฉันทำลายมันไปแล้ว ใครก็ตามที่ต้องการเข้าไปจะต้องจ่ายศิลาวิญญาณหนึ่งแสนก้อน ใครไม่ยอมจ่ายแต่พยายามบุกเข้าไปเราจะไม่ปราณี”

เสียงของผู้หญิงคนนั้นแผ่วเบา แต่แฝงไปด้วยเจตจำนงสังหาร

ทุกคนต่างจ้องมองกันอย่างว่างเปล่าและทำอะไรไม่ถูก เพราะแดนตะวันออกแร้นแค้น และศิลาวิญญาณแสนก้อนไม่ใช่จำนวนน้อยๆ

“ซากปรักหักพังโบราณอยู่ที่นี่มาตั้งนานแล้ว ไม่ได้เป็นของตระกูลคุณ ทำไมเราต้องเสียค่าเข้าด้วยล่ะ?” ผู้บำเพ็ญเพียรคนหนึ่งถามด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

“เพราะฉันเป็นคนทำลายวงแหวนอาคม หากคุณต้องการเข้าไปก็ทำเองสิ ฉันจะไม่ขวางทางแน่นอน” หญิงสาวตอบอย่างไม่รีบร้อน

“ฉัน...” ผู้บำเพ็ญเพียรอ้าปาก แต่ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร เพราะเขาคงไม่รอจนถึงตอนนี้หากสามารถทำลายวงแหวนอาคมได้ ถ้าทำได้คงเข้าไปนานแล้ว