ตอนที่ 4413 กริชอสูร

เมื่อเห็นเฉินผิง หลินเข่อติ้งก็มึนงงไปชั่วขณะ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากอกของเฉินผิงและเห็นแววตาห่วงใยของเขา หลินเข่อติ้งรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะยอมจำนนต่อเขา

เธอไม่เข้าใจ ทั้งสองเพิ่งเจอกัน ทำไมเฉินผิงถึงต้องเป็นห่วงเธอมากขนาดนั้น?

"ฉันไม่เป็นไร..." หลินเข่อติ้งมองเฉินผิงแล้วยิ้มเล็กน้อย

เฉินผิงมองตามหลินเข่อติ้งแล้วค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้

หัวใจของหลินเข่อติ้งเริ่มเต้นแรง เธอรู้ว่าเฉินผิงจะทำอะไร เขากำลังจะจูบเธอ

หลินเข่อติ้งอยากจะหลบ แต่กลับพบว่าเธอขยับตัวไม่ได้ ร่างกายของเธอไม่มีแรงเหลืออยู่เลย

สุดท้ายหลินเข่อติ้งก็ทำได้เพียงหลับตาและรอจูบของเฉินผิง ในขณะนั้นเธอรู้สึกได้ว่าหัวใจของเธอแอบคาดหวังบางอย่าง

ฟุ่บ...

ทันใดนั้นแสงสีทองก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของหลินเข่อติ้ง พร้อมกับเสียงที่ดังขึ้นในทะเลจิตสำนึกของเธอ แล้วหลินเข่อติ้งก็รู้สึกตัวอีกครั้ง

เธอจึงเห็นว่าเฉินผิงไม่ได้กอดเธออยู่ และไม่ได้พยายามจูบเธอด้วย

ทั้งหมดเป็นภาพลวงตา เฉินผิงในตอนนี้ยังคงมองดูเธอจากระยะไกล

หลินเข่อติ้งไม่เข้าใจว่าเธอถูกภาพลวงตาสะกดได้อย่างไร โชคดีที่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ มิฉะนั้นเธอคงขายหน้าแย่

“บ้าเอ๊ย! เกือบไป... ฉันเกือบจะทำอะไรโง่ๆ เข้าแล้ว...”

หลินเข่อติ้งโกรธจัดและจ้องมองรูปปั้นทั้งสามด้วยความโกรธ จากนั้นก็ตบรูปปั้นหนึ่งด้วยฝ่ามือของเธอ

เผียะ !

เมื่อหลินเข่อติ้งตบรูปปั้นด้วยฝ่ามือของเธอ รูปปั้นกลับไม่ขยับแม้แต่น้อย

จากนั้นหลินเข่อติ้งก็นึกขึ้นได้ว่าเธอไม่มีพลังวิญญาณเหลืออยู่ในร่างกาย และไม่มีจิตดาบที่จะช่วยให้หลุดพ้นจากภาพลวงตาได้ เธอทำได้เพียงใช้อักขระบนฝ่ามือของเธอเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนเห็นว่าหลินเข่อติ้งไม่ได้ถูกภาพลวงตาสะกดจนหมดสติ พวกเขาก็พากันประหลาดใจ แต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

“คุณหนูหลิน ฉันจัดการเอง...”

เมื่อบอดขวาเห็นเช่นนั้นก็ฟันดาบออกไป และจิตดาบก็พุ่งพล่านขึ้นมาพร้อมกัน

ตู ม!