ตอนที่ 4427 เธอทำอะไร

ขณะที่เฉินผิงแบกหลินเข่อติ้งไว้บนหลัง กลิ่นหอมอ่อนๆ ของเธอก็ลอยเข้าจมูกของเขา ในขณะเดียวกัน ความนุ่มนวลที่เขาสัมผัสได้จากเธอที่อยู่บนหลังทำให้เขากระสับกระส่าย

หลินเข่อติ้งนอนหมอบอยู่บนหลังของเขา ริมฝีปากของเธอมีรอยยิ้มเยาะ และเธอกดฝ่ามือลงเบาๆ ที่ท้ายทอยของเขา

ทันใดนั้น ตัวอักษรคำว่าเสี่ยวติ้งสีแดงเข้มก็ปรากฏขึ้นบนคอของชายคนนั้น

“คุณทำอะไรน่ะ? คุณหนูหลิง” เฉินผิงถามด้วยแววตาสับสนเล็กน้อย

“เปล่า ฉันไม่เป็นไรแล้ว วางฉันลงเถอะ!” หลินเข่อติ้งโกหกและกลั้นหัวเราะ

“อะไรนะ?”

เฉินผิงอ้ำอึ้ง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็วางเธอลง

หลินเข่อติ้งยิ้มให้เขา ก่อนจะก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างร่าเริง

ในขณะเดียวกัน เฉินผิงก็มีสีหน้าสับสน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงหัวเราะ แถมเสียงหัวเราะของเธอยังฟังดูแปลกๆ

เมื่อนึกถึงตอนที่เธอสัมผัสคอของเขาเมื่อครู่ เขาก็รีบแตะจุดนั้นแต่ไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

เธอทำอะไร ลงไป ?

เขาชะงักไปชั่วขณะ ถึงกระนั้นก็ยังตามเธอไป

ซากกระดูกกระจัดกระจายไปทั่วพื้น ทำให้เกิดเสียงปริแตกเมื่อมีคนเหยียบมัน แต่ดูเหมือนว่าหลินเข่อติ้งจะไม่ได้กลัวอีกแล้ว

แม้ว่าพวกเขาจะเดินมาไกล แต่ก็ไม่เห็นใครเลย คนอื่นๆ ไป อยู่ ที่ไหน กัน

แต่แล้วก็มีบ้านหลังหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา

มันไม่ได้สร้างด้วยอิฐและหิน แต่ดูราวกับถูกสร้างขึ้นมากลางอากาศธาตุ เพราะมันโปร่งแสงและยังเอนไปมาตามความบิดเบี้ยวของมิติ

“หรือเราจะโดนคาถาลวงตาเข้า?” หลินเข่อติ้งครุ่นคิด คิ้วขมวดเมื่อเห็นบ้านที่ปรากฏขึ้น

“เป็นไปไม่ได้ ถ้าเราตกอยู่ภายใต้คาถาลวงตา ผมจะสัมผัสได้ทันที”