ตอนที่ 4436 กลิ่นเหม็นเน่า

“เข้าไปกันเลย!”

เมื่ออสูรสายฟ้าก็จะเข้าไปด้วย เฉินผิงจึงมีแต่ต้องพาทุกคนเข้าไป

เมื่อเข้าใกล้ทางเข้าหอคอย พวกเขาก็สังเกตเห็นเครื่องรางสีเหลืองติดอยู่ที่ประตูซึ่งปิดไว้อย่างแน่นหนา

เฉินผิงทำท่าประสานอิน

ตูม!

ทันใดนั้นเครื่องรางก็ลุกเป็นเปลวเพลิง และประตูหอคอยก็เปิดออกช้าๆ

เมื่อได้พลังคืนมา เฉินผิงย่อมสามารถผ่านเครื่องรางระดับนี้ไปได้อย่างง่ายดาย

หลินเข่อติ้งมองดูเฉินผิงด้วยความทึ่ง ตาของเธอเป็นประกายด้วยความชื่นชม

แทบเป็นไปไม่ได้ที่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานจะรู้สึกทึ่งในฝีมือของผู้ทุกข์ยากระดับเจ็ด

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ไม่ว่าจะโน้มน้าวมากเพียงใดก็ไม่อาจทำให้เธอชื่นชมคนที่อ่อนแอกว่าเธอได้

แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกเคารพในตัวเฉินผิง

เฉินผิงทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

“ไปกันเถอะ” เฉินผิงพูดพลางก้าวผ่านประตูเข้าไปก่อน

คนอื่นๆ เดินตามมาติดๆ

ไม่มีใครรู้ว่าข้างในมีอะไรอยู่ ไม่รู้ว่าจะเป็นอันตรายหรือโอกาส

ความไม่รู้ทำให้ทุกคนวิตกกังวล

สีหน้าของเฉินผิงจริงจังและตึงเครียด

ความเงียบรอบตัวพวกเขากดดัน ได้ยินเพียงเสียงหัวใจเต้นแรง

เมื่อเข้าไป กลิ่นเน่าเหม็นน่ารังเกียจก็เข้าจู่โจมประสาทสัมผัสของพวกเขา ภายในหอคอยนั้นกว้างใหญ่และว่างเปล่า ที่พื้นเต็มไปด้วยกระดูก

เห็นได้ชัดว่าเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่ และหลายคนพบจุดจบภายในหอคอย