ตอนที่ 4458 นครจันทร์ตะวัน

“ถ้าคุณไม่บอกก็ไม่เป็นไร ตอนนี้ผมไม่มีเวลามาคุยกับคุณอยู่แล้ว”

เฉินผิงไม่มีเจตนาจะคุยกับหลินเข่อติ้งต่อ เธอดูลึกลับเกินกว่าที่เขาจะรับมือได้

“อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉัน-”

“คุณหนูหลิน เรากำลังจะถึงนครหลวงแล้ว”

เสียงของบอดขวาก้องอยู่ในหูของเฉินผิง ก่อนจะเงียบไปกะทันหัน

“คุณหนูหลิน คุณหนูหลิน” เฉินผิงเรียกเธอสองครั้ง แต่ไม่มีการตอบสนองจากหลินเข่อติ้ง

“แปลกจริงๆ...” เฉินผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกสับสนว่าหลินเข่อติ้งติดต่อเขาได้ยังไง

ในขณะนั้น จ้าวมารสีชาดก็พูดว่า “เจ้าหนู สาวน้อยคนนั้นไม่ธรรมดาอย่างที่คิด เธอทิ้งรอยประทับสัญญาไว้ที่ตัวเจ้า ตอนนี้เจ้าจึงเป็นของเธอแล้ว เธอจะรู้ที่อยู่ของเจ้าตลอดเวลาไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน และยังสามารถติดต่อเจ้าได้ยามต้องการ”

“รอยประทับสัญญา? มันเกิดขึ้นเมื่อไหร่? ทำไมผมถึงไม่รู้?”

เฉินผิงตกใจ เขาจำไม่ได้ว่าหลินเข่อติ้งเคยทิ้งรอยประทับไว้ที่ตัวเขา

“เธอแอบทิ้งรอยประทับเอาไว้ตอนที่เจ้าอุ้มเธอ” จ้าวมารสีชาดกล่าว

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เฉินผิงก็นึกถึงตอนที่เขาอุ้มหลินเข่อติ้งไว้บนหลังในสมรภูมิแห่งทวยเทพ และมีเรื่องน่าสงสัยบางอย่างเกิดขึ้น

เขาอุ้มหลินเข่อติ้งไว้ไม่นาน ก่อนที่เธอจะบอกว่าไม่เป็นไรและยืนกรานว่าไม่จำเป็นต้องอุ้มเธออีก

ดูเหมือนว่าสาวน้อยคนนี้จะเตรียมการเอาไว้นานแล้ว

“รอยประทับอยู่ที่ไหน? ผมต้องลบออก” เฉินผิงรีบมองหารอยประทับนั้น เขาไม่อยากถูกหลินเข่อติ้งจับตามองทุกที่ทุกเวลา

“ไม่ต้องหาแล้ว เรื่องที่ผ่านไปแล้วให้มันผ่านไป จงยอมรับชะตากรรมของเจ้าซะ นับจากนี้เจ้าไม่มีทางหนีจากเงื้อมมือของหญิงสาวคนนั้นได้” จ้าวมารสีชาดกล่าวราวกับยินดีในทุกข์ของเฉินผิง