ตอนที่ 4464 คนทรยศ

“ฉันมาตามหาหญ้าเส้นใยเซียน มันเป็นสิ่งเดียวที่สามารถรักษาแผลไหม้บนใบหน้าของฉันได้” จูชิงซิ่วอธิบาย ความตื่นเต้นก่อนหน้านี้ของเธอถูกแทนที่ด้วยความมุ่งมั่น

“เราจะช่วยเธอหาเอง” ฟ่านเสียนป่อเสนอพร้อมชี้ไปที่พรคพวกของเขา “เร็วเข้า! ช่วยศิษย์น้องตามหาหญ้านั่น”

พวกเขาแยกย้ายกันไปค้นหาอย่างขยันขันแข็ง ในขณะเดียวกัน ฟ่านเสียนป่อก็คอยอยู่ใกล้ตัวจูชิงซิ่วและเริ่มคุยเรื่อยเปื่อย แต่ที่จริงเขามีเจตนาแอบแฝง “จูชิงซิ่ว ม้วนคัมภีร์ลับมีความสำคัญต่อสำนักหมื่นดาบของเรา เธอต้องเก็บมันไว้ให้ปลอดภัย เธอพกมันติดตัวใช่ไหม? ถ้าใช่ เธอต้องไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้”

จูชิงซิ่วเริ่มสงสัยและพูดว่า “ฉันไม่ได้พกมันมาด้วย ฉันซ่อนมันไว้ในที่ปลอดภัย ศิษย์พี่ไม่จำเป็นต้องกังวล”

คิ้วของฟ่านเสียนป่อขมวด ดวงตาของเขาเป็นประกายเย็นชา “จูชิงซิ่ว เราควรตรวจสอบคัมภีร์ลับก่อน อาจารย์มอบมันให้เธอ และถ้าเกิดอะไรผิดพลาดก็เท่ากับว่าเธอทรยศต่อความไว้วางใจของอาจารย์”

“ฉันซ่อนไว้ในที่ปลอดภัยแล้ว ศิษย์พี่” จูชิงซิ่วรับรองกับเขา

น้ำเสียงของฟ่านเสียนป่อเริ่มแข็งกร้าว “สำนักหมื่นดาบกำลังอยู่ในภาวะวิกฤตและอาจารย์ของเราตายไปแล้ว ในฐานะศิษย์พี่ หน้าที่ของฉันคือการฟื้นฟูสำนัก พาฉันไปยังที่ซ่อนคัมภีร์ลับ นี่คือคำสั่ง”

สีหน้าของจูชิงซิ่วบึ้งตึงเมื่อเธอตระหนักว่าฟ่านเสียนป่อเลิกเสแสร้ง “ศิษย์พี่ มีแต่เจ้าสำนักเท่านั้นที่จะเข้าถึงคัมภีร์ได้ แม้ว่าอาจารย์ของเราจะไม่อยู่แล้ว แต่เขาก็ไม่ได้มอบตำแหน่งนั้นให้คุณ คุณไม่ใช่เจ้าสำนักหมื่นดาบ ดังนั้นคุณไม่มีสิทธิ์สั่งฉัน”

ใบหน้าของฟ่านเสียนป่อแดงก่ำด้วยความโกรธ “จูชิงซิ่ว ฉันจะถามเธออีกครั้ง เธอจะพาฉันไปที่นั่นไหม?”

“ไม่” จูชิงซิ่วตอบอย่างหนักแน่น

“ก็ได้ อย่ามาโทษฉันก็แล้วกัน ฉันต้องทำแบบนี้เพื่อสำนักหมื่นดาบ” ฟ่านเสียนป่อเอ่ยพร้อมส่งสัญญาณ ศิษย์ของเขาเข้าล้อมจูชิงซิ่ว

เมื่อเห็นพวกเขาก้าวเข้ามา จูชิงซิ่วก็เตรียมรับมือ “ศิษย์พี่ คุณไม่ได้หนีออกมาใช่ไหม? สมาพันธ์ผนึกมารโจมตีพวกเรา และศิษย์ร่วมสำนักหลายคนถูกฆ่าตายก่อนที่เราจะทันตอบโต้ สำนักของเราไม่มีโอกาสแม้แต่จะใช้วงแหวนอาคมป้องกันสำนัก อาจารย์เคยพูดถึงคนทรยศในสำนักระหว่างที่พาฉันไปหลบในที่ปลอดภัย คนทรยศที่ว่าคือคุณใช่ไหม?”