ตอนที่ 4477 ไม่ทำร้ายผู้ส่งสาส์น

ณ พระราชวังในแคว้นเซียว ผู้อาวุโสเทียนพร้อมด้วยเทียนหลัวและเทียนชามาถึง แต่เป็นองค์ชายเซียวที่ออกมาต้อนรับพวกเขา ขณะที่เซียวหยวนซานไม่มา

องค์ชายเซียวนั่งอย่างสง่าบนบัลลังก์มังกร สายตาของเขาแน่วแน่ขณะที่จ้องมองคนที่อยู่ด้านล่าง ตอนนี้เขาคือรัชทายาท ท่าทางของเขาจึงเปี่ยมไปด้วยอำนาจ

แม้องค์ชายเซียวจะรู้อยู่แล้วว่าผู้อาวุโสเทียนเกี่ยวข้องกับสมาพันธ์ผนึกมาร แต่เขาก็ยังถามอย่างเย็นชา “เจ้าเป็นใคร? มาทำอะไรที่แคว้นเซียว?”

ผู้อาวุโสเทียนลังเลครู่หนึ่ง เขาประหลาดใจกับคำถามนั้น แต่ก็รีบตั้งสติ “องค์ชาย เรามาจากสมาพันธ์ผนึกมาร เรามาเพราะรู้ว่าเฉินผิงอยู่ที่นี่ และพวกเราตั้งใจจะพาตัวเขาไป องค์ชายคงทราบแล้วว่าสมาพันธ์ของเราตามล่าเฉินผิงมาอย่างไม่ลดละมานาน เราหวังว่าท่านจะเข้าใจและส่งตัวเขาให้กับพวกเรา”

“ได้สิ” องค์ชายเซียวพยักหน้าและส่งสัญญาณให้คนที่อยู่ข้างเขา

ผู้อาวุโสเทียนชะงักไปชั่วขณะเมื่อองค์ชายเซียวตอบตกลงอย่างรวดเร็ว เขารีบใช้ความคิดไตร่ตรองเหตุการณ์ที่พลิกผัน

ไม่นานเฉินผิงก็ถูกเรียกตัวมา เขาก้าวเข้ามาในห้องโถงช้าๆ และเมื่อสบตากับผู้อาวุโสเทียนก็ไม่มีวี่แววของความกลัวในสายตาเขา

“แกอยู่ที่นี่จริงๆ อย่างที่คาดไว้ คราวนี้ใครหน้าไหนจะช่วยแกได้อีก!” เทียนหลัวอุทานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเมื่อเขาเห็นเฉินผิง

เฉินผิงเพิกเฉยเทียนหลัว เขาเดินไปที่เก้าอี้ใกล้ๆ อย่างใจเย็นและนั่งลงด้วยความมั่นใจ

“เฉินผิงมาแล้ว” องค์ชายเซียวกล่าวและเรียกผู้อาวุโสชูอย่างใจเย็น “เจ้าจับตัวเขาได้เลย หากเจ้าต้องการ”

ผู้อาวุโสเทียนหยุดชะงัก สัมผัสได้ถึงบางอย่างผิดปกติในน้ำเสียงเรียบเฉยขององค์ชายเซียว เขาขมวดคิ้วและถามว่า “องค์ชาย ถ้าเราจับตัวเฉินผิงไป ท่านจะไม่ขัดขวางใช่ไหม?”

“ไม่อยู่แล้ว” องค์ชายเซียวตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ

“โล่งอกไปที!” ผู้อาวุโสเทียนอุทานด้วยความโล่งใจ

“แต่ข้าจะฆ่าเจ้าแทน...” องค์ชายเซียวพูดต่อพร้อมยิ้มเยาะเย็นชา