ตอนที่ 4486 ทำลายตัวเอง

พอกันทีไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไงฉันจะยอมสละร่างให้จ้าวมารสีชาดควบคุม

“เจ้าหนู เจ้าคาดหวังให้ข้าเข้ามาช่วยตอนที่คอของเจ้าพาดอยู่บนเขียงอย่างนั้นหรือ? ช่างใจกว้างจริงๆ แต่ข้าขอปฏิเสธ หากข้าปลดปล่อยพลังแม้เพียงเศษเสี้ยวทั้งที่เจ้าอยู่ในสภาพนี้ ร่างกายของเจ้าจะสลายเป็นผงธุลี” จ้าวมารสีชาดซึ่งรู้ว่าเฉินผิงกำลังคิดอะไรอยู่จึงพูดขึ้น

เมื่อไม่มีทางหนีและศัตรูเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว เฉินผิงจึงกัดฟันและเคลื่อนไหว

“ชุมนุมหมื่นดาบ!” เขาคำราม ฟันกระบี่ผ่านอากาศด้วยความมุ่งมั่นที่ไม่สั่นคลอน

กระบี่พิฆาตมังกรส่งเสียงที่แฝงด้วยพลังโบราณในขณะที่เฉินผิงปลดปล่อยวิชาขั้นสูงสุดแห่งสำนักหมื่นดาบ ราวกับมิติแตกออก มีรอยฉีกขาดก่อตัวขึ้นกลางความว่างเปล่า ขณะที่ฟ้าดินสั่นสะเทือนภายใต้พลังอันมหาศาล คลื่นพลังนั้นรุนแรงมากจนกระทั่งผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตรยังต้องหยุดชะงักด้วยความตกใจ

ลำแสงกระบี่เจิดจ้านับไม่ถ้วนพุ่งลงมาเหมือนฝนดาวตกจากท้องฟ้าเบื้องบน พุ่งเข้าหาเหล่าซุนและเหล่าเฉาจากทุกทิศทาง ทำให้พวกเขาไร้ทางหนี

ร่างของเฉินผิงเซถอยหลังเพราะแรงสะท้อนของรัศมีดาบที่ปลดปล่อยออกมาอย่างไม่หยุดยั้ง ในขณะเดียวกัน เหล่าซุนและเหล่าเฉาถูกบีบให้ถอยหนี ปราณดาบโจมตีพวกเขาไม่หยุดหย่อน ทั้งสองรีบสร้างโล่ขึ้นมาเพื่อป้องกันการโจมตี

แม้จะรับมือได้ แต่ทั้งคู่ก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ถึงจะไม่เจ็บหนักจนถึงแก่ชีวิต แต่ก็น่าตกใจที่ผู้ทุกข์ยากระดับเจ็ดแค่คนเดียวสามารถทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับสี่สองคนบาดเจ็บได้

ในขณะนั้นเฉินผิงอ่อนแรงอย่างมาก พลังของเขาหมดลงไม่มีเหลือ การโจมตีด้วยปราณดาบอันรุนแรงที่เขาเพิ่งปลดปล่อยออกมาสูบพลังทุกหยาดหยดจากร่างกายของเขา เขาใช้กระบี่พิฆาตมังกรแทนไม้ค้ำยันเพื่อช่วยทรงตัว เลือดไหลออกมาจากบาดแผลจนพื้นดินใต้เท้าเขานองเลือด

หากไม่ใช่เพราะร่างกายของเฉินผิงทนทานเหนือมนุษย์ พลังโจมตีมหาศาลนั้นอาจสะท้อนกลับมาทำลายตัวเขาเอง แบบนั้นเขาคงอยู่ในสภาวะที่อันตรายยิ่งกว่านี้มาก

การที่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับสี่สองคนบาดเจ็บด้วยการฟันกระบี่เพียงครั้งเดียวเป็นสิ่งที่เฉินผิงแทบไม่กล้าจินตนาการ มันเป็นความสำเร็จที่ไม่ได้เกิดจากความมั่นใจ แต่เป็นเพราะเขาจนตรอก เฉินผิงที่คิดจะสู้ให้ถึงที่สุดใช้พลังที่เหลือทั้งหมดไปกับการโจมตีครั้งสุดท้าย

แม้ว่าเหล่าซุนและเหล่าเฉาจะได้รับบาดเจ็บ แต่บาดแผลของพวกเขาก็ยังไม่ร้ายแรงถึงชีวิต อย่างไรก็ตาม แรงสะท้อนกลับที่เฉินผิงได้รับจากการโจมตีนั้นเกือบจะทำให้เขาหมดสติ แม้ว่าจ้าวมารสีชาดจะพยายามควบคุม แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์ใดๆ ในเมื่อเขาอยู่ในสภาพอ่อนแอมาก

หากได้รับพลังของจ้าวมารสีชาดแม้เพียงเศษเสี้ยว ร่างของเฉินผิงก็จะถูกทำลายไม่มีเหลือ

“หมอนี่จบเห่แล้ว” เหล่าเฉาเย้ยหยัน “เราคงไม่จำเป็นต้องซ้ำ เดี๋ยวเขาก็ตายไปเอง”