ตอนที่ 4486
ตอนที่ 4491 เขามาแล้ว
September 20, 2026
นี่คือรากฐานของแคว้นเซียว พวกเขาสามารถยืนหยัดอย่างผ่าเผยในอาณาจักรนิรันดร์เป็นเวลาหลายปีในขณะที่ปกครองดินแดนอันกว้างใหญ่ในอี้ไป๋ ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้หากปราศจากพลังที่แท้จริง
ทันใดนั้นคนของสมาพันธ์ผนึกมารและกองกำลังแคว้นเซียวก็เริ่มปรากฏกาย
ในขณะนั้นทุกคนไม่ขยับ ราวกับว่าเวลาระหว่างฟ้าดินหยุดนิ่งไป อากาศอบอวลด้วยความตึงเครียดของการต่อสู้ที่ใกล้เข้ามา ความรู้สึกกดดันลอยอยู่ในบรรยากาศ
ไม่มีฝ่ายใดเคลื่อนไหว แต่แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรระดับต่ำหลายคนแทบทนไม่ไหว
ขณะที่ทั้งสองฝ่ายเผชิญหน้ากัน สั่วเทียนเจิ้งซึ่งอยู่ที่ฐานทัพของสมาพันธ์ผนึกมารยืนอยู่ในห้องขนาดเล็กด้วยท่าทีนอบน้อม เขาเผชิญหน้ากับมิติสีดำขนาดใหญ่ที่หมุนอยู่ตลอดเวลา
ในขณะที่หลุมดำเริ่มหมุนเร็วขึ้นเรื่อยๆ พลังที่แข็งแกร่งมากพอที่จะข่มขู่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็ค่อยๆ ออกมาจากหลุมดำ
ใบหน้าของสั่วเทียนเจิ้งเปลี่ยนไปเมื่อเขารู้สึกถึงพลังที่หลั่งไหลออกมา หลังจากนั้นเขาก็คุกเข่าลงและหมอบกราบลงบนพื้น เขากล่าวว่า “ฉันคือสั่วเทียนเจิ้ง ประมุขแห่งสมาพันธ์ผนึกมาร ขอต้อนรับองค์ชายฉือผู้ยิ่งใหญ่!”
ในขณะที่เสียงของสั่วเทียนเจิ้งดังขึ้น หลุมดำก็หยุดหมุนกะทันหัน ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฎจากความมืด
หลังจากที่ร่างนั้นโผล่ออกมา หลุมดำก็ค่อยๆ หายไป สั่วเทียนเจิ้งยังคงหมอบอยู่ที่พื้นโดยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง
“ลุกขึ้น...” ผู้มาเยือนพูดกับสั่วเทียนเจิ้ง
น่าแปลกที่เสียงนั้นเป็นเสียงของเด็กที่ยังไม่พ้นวัยรุ่น
ร่างของสั่วเทียนเจิ้งสั่นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะลุกขึ้นช้าๆ เมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ตรงหน้าแท้จริงแล้วเป็นแค่เด็กวัยรุ่น พร้อมด้วยใบหน้าไร้เดียงสาและถืออมยิ้มอยู่ในมือ เขาก็รู้สึกสับสน
เขาไม่นึกเลยว่าองค์ชายฉือจะเป็นเด็กวัยรุ่นที่ยังคงมีความไร้เดียงสาในแววตา
แม้ว่าสั่วเทียนเจิ้งจะเต็มไปด้วยความสงสัยในใจ แต่เขาก็ไม่กล้าแสดงอาการออกมา เขารู้ว่าแม้แต่เด็กก็ไม่ควรประมาท
“ท่านพ่อบอกข้าแล้ว เขาส่งข้ามาช่วยเจ้า ลำพังเจ้าจัดการแคว้นเซียวไม่ได้หรอก”
องค์ชายฉือพูดด้วยเสียงอู้อี้ขณะที่อมยิ้มอยู่ในปาก
“องค์ชายฉือ ฉันส่งคนไปแคว้นเซียวแล้ว นอกจากนี้ยังได้ชักจูงให้องค์ชายเสี่ยวเจียนแห่งแคว้นเซียวมาอยู่ฝ่ายเรา ดังนั้นการปราบแคว้นเซียวควรจะเป็นไปอย่างราบรื่นไร้ปัญหา” สั่วเทียนเจิ้งตอบ
“ฮึ! โง่เขลา...” องค์ชายฉือเย้ยหยัน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม