ตอนที่ 449 ขี้ข้า

“ไม่ต้องห่วง พอพวกนั้นอัดเด็กนั่นจนน่วมผมจะเข้าไปช่วยเขาเอง เราต้องดัดนิสัยเขาเสียหน่อยจะได้คุยกันง่ายขึ้น” ไป๋จ่านถังตอบอย่างใจเย็น

ทันทีที่ไป๋จ่านถังและคนของเขาถอยออกไป เจี่ยงเจิ้งเต๋อก็มองเฉินผิงตะคอกใส่เขาว่า “วันนี้ข้าจะแก้แค้นแทนครอบครัวของข้าและจะกู้ชื่อเสียงเกียรติยศของตระกูลเจี่ยงคืนมาให้ได้!”

เจี่ยงเจิ้งเต๋อพูดขณะที่เดินเข้าหาเฉินผิง แต่ฉินเฟิงกลับหยุดเขาเอาไว้ก่อน

ฉินเฟิงยิ้มให้เฉินผิงด้วยความสงบนิ่ง “เราพบกันอีกแล้ว ช่างบังเอิญจริงๆ”

เขาเคยเจอเฉินผิงครั้งหนึ่งที่บ้านของพ่อแม่กู่หลิงเอ๋อร์ ตอนนั้นเขาก็รู้สึกว่าเฉินผิงแข็งแกร่ง เขารู้ว่าเฉินผิงเป็นคนมีอำนาจแต่ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่ลงมือฆ่าเจี่ยงเจิ้งจง

“ใช่ ช่างบังเอิญจริงๆ” เฉินผิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“บอกผมมาเถอะว่าไป๋จ่านถังต้องการอะไรจากคุณ ถ้าบอกผมแล้วก็ยอมมาอยู่กับผม ผมจะให้เจี่ยงเจิ้งเต๋อไว้ชีวิตคุณ อีกอย่างคุณเองก็จะได้ไม่มีอะไรที่ติดค้างตระกูลไป๋ด้วย”

ฉินเฟิงรู้ว่าเฉินผิงมีอะไรบางอย่างที่ไป๋จ่านถังต้องการ ไม่อย่างนั้นคนอย่างไป๋จ่านถังคงไม่ยอมเป็นศัตรูกับตระกูลฉินเพื่อเขาแน่ ไม่ว่าสิ่งๆ นั้นจะเป็นอะไรแต่มันจะต้องมีค่ามากแน่นอน

เจี่ยงเจิ้งเต๋อจ้องมองฉินเฟิงอยู่เงียบๆ ถ้าหาว่าฉินเฟิงขอให้เขาไว้ชีวิตเฉินผิงเขาก็อาจจะทำแบบนั้น เพราะถึงยังไงเขากับเจี่ยงเจิ้งจงก็ไม่ได้สนิทอะไรกันนัก อันที่จริง ถ้าเฉินผิงไม่ได้ซ้อมเจี่ยงเจิ้งจงจนตาย เขาเองก็อาจจะเป็นคนที่ฆ่าเจี่ยงเจิ้งจงเองก็ได้

การล้างแค้นนั้นเป็นเพียงข้ออ้างที่เขาจะใช้เพื่อฆ่าเฉินผิงเท่านั้น ถ้าเขาฆ่าเฉินผิงตายเขาก็จะได้เป็นผู้นำตระกูลของตระกูลเจี่ยง แล้วก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งในอิทธิพลของตระกูลฉินที่เจียงเป่ยอย่างเป็นทางการ

“คุณแน่ใจใช่ไหมที่จะทำแบบนั้น?” เฉินผิงถามเขา

“แน่นอน ทุกคนก็รู้ว่าผมเป็นคนที่รักษาคำพูด” ฉินเฟิงตอบพร้อมกับตบที่หน้าอกเพื่อให้ความมั่นใจ

ไป๋จ่านถังขมวดคิ้วพร้อมกับกำหมัดแน่น เขาไม่คิดว่าฉินเฟิงว่าเดินหมากแบบนี้ ถ้าหากว่าเฉินผิงยอมรับเงื่อนไขของตระกูลฉิน มันก็จะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่สำหรับเขาและตระกูลไป๋

“ก็ได้ ผมจะบอกคุณว่ามันเกิดอะไรขึ้น” เฉินผิงยิ้มตอบเขาด้วยสีหน้ารื่นเริง “คือว่า ไป๋จ่านถังนั้นอยากจะมาเป็นขี้ข้าให้ผม แต่ผมไม่ชอบอะไรที่ดูหน้าตาน่าเกลียด ผมก็เลยปฏิเสธเขาไปแต่เขาก็ยังคอยตามกวนใจผมอยู่ตลอด ถ้างั้นเอาอย่างนี้ คุณลองขอร้องผม ผมอาจจะพิจารณารับคุณมาเป็นขี้ข้ารับใช้ผมก็ได้”