ตอนที่ 4521 เจ้าด่าข้าเหรอ

“เช่นกัน ข้าอายุเกือบหมื่นปีแล้ว จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ข้าจะเรียกเจ้าว่าเด็ก หากไม่มีเรื่องดีกว่านี้ให้ทำ เจ้าก็ควรกลับบ้านไปเถิด หยุดต่อสู้ฆ่าฟันเหมือนผู้ใหญ่ได้แล้ว!” ฉีเต้าจางแนะนำองค์ชายฉือ

อย่างไรก็ตาม คำแนะนำของเขาฟังดูเหมือนล้อเลียนมากกว่า

“นี่เจ้าด่าข้าเหรอ?” ดวงตาขององค์ชายฉือหรี่ลงเล็กน้อย

“ใช่แล้ว เจ้าพูดถูก!” ฉีเต้าจางพยักหน้า

ทุกคนในแคว้นเซียวพูดไม่ออกเมื่อได้ยินเช่นนั้นเขาดูน่านับถือและมากด้วยคุณธรรมแล้วทำไมเวลาพูดถึงฟังดูน่าขำ?

“ไอ้แก่ ไม่ใช่แค่ดูหมิ่นข้า เจ้ากำลังดูหมิ่นตำหนักทวยเทพ เจ้าจะต้องเสียใจแน่!” ขณะที่องค์ชายฉือพูด เขาก็ฟาดฟันดาบในมือใส่ฉีเต้าจางราวกับสายฟ้าแลบ

เพียงฟันดาบครั้งเดียวก็สะเทือนไปถึงสวรรค์ พลังมหาศาลของมันสะท้อนไปทั่วผืนดิน แม้แต่ผู้ที่อยู่ห่างไกลก็ยังรู้สึกหวาดกลัว

ใบหน้าของเฉินผิงดูตกตะลึง เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดสมาพันธ์ผนึกมารจึงมีพลังระดับนี้หนุนหลัง

ตำหนักทวยเทพคืออะไร?ทำไมกลไกของพลังในอาณาจักรนิรันดร์ถึงไม่ต่างกับองค์กรในโลกมนุษย์เหมือนกับว่าพวกเขามีบริษัทแม่ที่แตกออกเป็นบริษัทลูกหลายแห่ง... ทั้งหมดนี้มันอะไรกัน?อย่าบอกนะว่ามียังมีกลุ่มอำนาจอื่นอยู่เบื้องหลังตำหนักทวยเทพอีก?นี่ฉันยังสู้กับสมาพันธ์ผนึกมารอยู่ใช่ไหม?

เฉินผิงพูดอะไรไม่ออก

“ประมุขสั่ว พวกเราควรไปช่วยสู้ไหม?” ผู้บำเพ็ญเพียรที่ถูกขัดก่อนหน้านี้เอนตัวเข้าไปพูดกับสั่วเทียนเจิ้ง

สั่วเทียนเจิ้งรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาล ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอับอาย

เขาอยากจะพาคนเข้าไปช่วย แต่แรงกดดันนั้นรุนแรงมากจนทำให้พวกเขาขยับตัวไม่ได้เลย

แม้ว่าจะพยายามทำเช่นนั้น พวกเขาก็อาจจะถูกเผาเป็นเถ้าถ่านก่อนที่จะเข้าใกล้ได้มากกว่านี้

เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรคนนั้นเห็นสั่วเทียนเจิ้งดูอึกอักก็อดหัวเราะไม่ได้ ที่ ฉันถาม ก็เพื่อ ให้เขารู้สึกอับอาย เขาไม่รู้ความสามารถของตัวเองหร ื อ ไง คิดจะเข้า ไป สู้ในสถานการณ์ แบบ นี้เหรอ ? โง่จริงๆ !

ฉีเต้าจางพ่นลมหายใจ พร้อมกับฟาดไม้เท้าของเขาด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว

ตูม !