ตอนที่ 4529 อาคมซ้อนอาคม

เฉินผิงไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนก่อนที่เขาจะรู้สึกผ่อนคลาย แรงดันของน้ำและรัศมีของหุ่นเชิดดาบรอบตัวเขาหายไป

เมื่อลืมตาขึ้น เฉินผิงก็เห็นว่าตอนนี้เขาไม่อยู่ในน้ำแล้ว แต่อยู่ในพื้นที่แปลกประหลาดพิศวง

เมื่อมองขึ้นไป เฉินผิงก็มองเห็นตะกอนและน้ำในทะเลสาบที่ไหลอยู่เหนือเขาได้อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่ามีบางอย่างขวางกั้นไม่ให้ตะกอนและน้ำในทะเลสาบตกลงมา ทำให้ดูเหมือนว่าพวกมันลอยอยู่กลางอากาศ

ที่นี่คือที่ไหน? หรือจะมีมิติอื่นอยู่ที่ก้นทะเลสาบชำระดาบ?

เฉินผิงมองไปรอบๆ แต่สิ่งที่เขาเห็นคือหมอกขาวโพลน เขาไม่รู้ว่าเวลาของที่นี่ผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว

แม้จะขยายปราณสัมผัสออกไป แต่เฉินผิงก็ยังไม่รู้ทิศรู้ทาง

เมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เฉินผิงจึงค่อยๆ เดินไปข้างหน้า ไม่นานแสงสีแดงอ่อนก็ปรากฏขึ้นไม่ไกล

เมื่อเฉินผิงเห็น เขาก็รีบมุ่งหน้าไปที่แสงนั้น

เมื่อไปถึงแสง เฉินผิงก็หยุดนิ่งด้วยความตกใจ

นี่คือ เครื่องรางใช่ไหม?

เฉินผิงรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นว่าวัตถุเรืองแสงตรงหน้าเขาคือเครื่องราง มันไม่ได้ดูเหมือนอักขระอาคม แต่เหมือนถูกเขียนขึ้นด้วยตัวอักษรมากกว่า

หลังจากจ้องมองอยู่นานแต่ก็ยังไม่เข้าใจ เฉินผิงก็เดินต่อไป

ไม่ช้าเขาก็พบกับเครื่องรางอีกอันข้างหน้า อย่างไรก็ตาม ตัวอักษรที่จารึกไว้บนเครื่องรางนี้แตกต่างจากอันแรก

เฉินผิงพบเครื่องรางทั้งหมดเจ็ดอัน แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายของมัน

“นี่มันอะไรกัน? แล้วเครื่องรางพวกนี้คืออะไร?” เฉินผิงบ่น

“เจ้าหนู ไม่สังเกตเหรอว่าเครื่องรางทั้งเจ็ดเรียงกันเป็นวงกลม?”

ทันใดนั้นเสียงของจ้าวมารสีชาดก็ดังขึ้น

“วงกลม?” เฉินผิงชะงัก “จำไม่เห็นได้ว่าผมเดินเป็นวงกลม ผมเดินตรงตลอด”

เฉินผิงไม่รู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังเดินเป็นวงกลม เขาเดินไปข้างหน้าตลอดเวลาหลังพบเครื่องรางเหล่านี้ มันจะเรียงกันเป็นวงกลมได้อย่างไร?