ตอนที่ 4556 ฝีมือไม่ธรรมดา

หลังจากเหาะมาสองวันสองคืน เฉินผิงก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าเล็กน้อย

เขาลงมาที่พื้นดินเพื่อฟื้นพลังวิญญาณ

โชคดีที่เขามีทรัพยากรมากมายให้ใช้ จึงไม่ต้องกลัวว่าจะใช้ทรัพยากรหมด

หลังจากพักฟื้นแล้ว เฉินผิงก็หยิบแผนที่ออกมาและศึกษาอย่างละเอียด

“ถ้าดูจากแผนที่ฉันน่าจะอยู่ในพื้นที่วงกลมแล้ว แต่รอบๆ นี้ดูไม่มีอะไรต่างไปจากเดิม” เขาพึมพำพลางมองไปรอบๆ

ป่าทึบทอดยาวไปทุกทิศทาง เคล้าด้วยเสียงคำรามของสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง

ดูไม่ต่างจากแถบอื่นของเขาเทียนโหมวเลย

เฉินผิงกระโจนขึ้นไปในอากาศอีกครั้งและเหาะไปข้างหน้า

สิ่งที่เฉินผิงไม่ได้สังเกตเห็นคือเกราะกำบังเลือนรางกลางอากาศ มันกลมกลืนไปกับสภาพแวดล้อมอย่างแนบเนียน ทำให้มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า

ร่างกายของเขาผ่านทะลุผ่านเกราะกำบังไปโดยไม่มีการต่อต้านหรือการเปลี่ยนแปลง

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาก้าวข้ามมันไป เฉินผิงก็รู้สึกว่าตัวเขาร่วงลงมากะทันหัน สภาพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนเป็นพื้นที่ที่มืดมิดและมีแสงขมุกขมัว

เฉินผิงขมวดคิ้วและถอยกลับอย่างรวดเร็ว เขาไม่รู้ว่าเขาบังเอิญสะดุดเข้ากับอะไรและคิดจะออกไป

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าเขาจะถอยไปไกลแค่ไหน รอบตัวก็ยังมืดอยู่ดี

เฉินผิงหยุดนิ่ง ตั้งสติและหายใจเข้าลึกๆ เขาบอกตัวเองว่าอย่าตื่นตระหนก

เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็พบว่าทั่วพื้นที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีเทา ไม่มีอะไรที่ใช้นำทางได้เลย

เขาไม่สามารถบอกทิศทางได้และไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน

“หรือที่นี่จะเป็นอีกมิติหนึ่ง? ดีนะที่ฉันมีเนตรส่องนภา ไม่อย่างนั้นคงมองไม่เห็นอะไร” เขาพูดกับตัวเอง

แสงเรืองรองวูบวาบบนหน้าผากของเขา และดวงตาที่สามก็ปรากฏขึ้น