ตอนที่ 4608 ฉันจะไม่สนอีกแล้ว

การที่เฉินผิงถือตราประทับของแม่ทัพซิงหมายความว่าเขาเป็นเสนาธิการระดับสูงจากคฤหาสน์แม่ทัพ เป็นคนที่มีอำนาจเหนือทหารยามธรรมดาอย่างพวกเขา

เมื่อทหารยามทั้งสามถอยออกไปและขอโทษเฉินผิง ฉิวหยูก็รู้สึกงงไปหมด

“มัวทำอะไรอยู่? จับมันสิ!” ฉิวหยูตะโกน

เสียงของเขาก้องทั่วถนนที่เงียบสงัดจนได้ยินไปทั่ว

“คุณชายฉิว ขออภัยด้วย แต่เขามีตราประทับของแม่ทัพซิง เขาเป็นเสนาธิการของแม่ทัพซิงและไม่ได้ละเมิดข้อห้าม เราไม่มีอำนาจจับกุมเขา” ทหารยามคนหนึ่งอธิบาย

ฉิวหยูชะงักเมื่อได้ยินอย่างนั้น เขามองเฉินผิงอย่างเหลือเชื่อ

ในขณะเดียวกัน เฉินผิงก็เดินผ่านฉิวหยูไปพร้อมกับถือตราประทับด้วยสายตายียวน

“บัดซบ! มิน่ามันถึงออกมาจากคุกได้ แม่ทัพซิงต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้แน่ๆ นี่มันท้าทายตระกูลเราชัดๆ! ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพ่อ เราไม่ปล่อยแกไปง่ายๆ แน่!”

ฉิวหยูเดือดดาลและเดินออกไปด้วยความโกรธจัด

ที่โรงเตี๊ยม เหยาเม่ยกำลังโต้เถียงอย่างดุเดือดกับเหยาเก้อ พี่ชายของเธอที่เพิ่งได้รับการปล่อยตัว

ใบหน้าของเธอแดงก่ำด้วยความโกรธ และเธอแทบจะร้องไห้ออกมา

“เหยาเก้อ พี่เป็นอิสระแล้ว! ทำไมถึงยังรอเฉินผิงอยู่ล่ะ? เราควรจะไปจากที่นี่ตั้งนานแล้ว! แต่พอตกกลางคืนเราก็เลยออกจากเมืองไม่ได้ ถ้าพี่โดนจับอีกฉันจะไม่สนใจอีกต่อไป!” เหยาเม่ยตะโกน ความหงุดหงิดของเธอพลุ่งพล่าน

หลังจากที่เหยาเก้อถูกปล่อยตัว เขาก็ตรงไปที่โรงเตี๊ยมเพื่อตามหาเหยาเม่ย เมื่อเห็นว่าพี่ชายของเธอปลอดภัย เหยาเม่ยก็ดีใจมาก เธอวางแผนพาทั้งสองคนออกจากนครอสูรแล้วกลับบ้าน

อย่างไรก็ตาม เหยาเก้อยังคงยืนกรานที่จะรอเฉินผิงและยังไม่คิดจะไป

“เหยาเม่ย นี่เป็นโอกาสที่หาได้ครั้งเดียว อย่าโง่ไปหน่อยเลย ถ้าเราได้เป็นครอบครัวเดียวกับเฉินผิง เราก็ไม่มีอะไรต้องกังวล พี่ไม่สนว่าเธอจะรู้สึกยังไงกับเขา เธอต้องหาทางทำให้เขาตกหลุมรักให้ได้ ถ้าเธอกับเขาร่วมเตียงกันได้ก็เรียบร้อย จากนั้นเราก็จะไม่ต้องลำบากอีก!” เหยาเก้อพูดอย่างจริงจัง