ตอนที่ 4612 แกเป็นผู้ใช้วิชามาร

“ผมมีตราประทับของแม่ทัพซิง ตอนนี้ผมเป็นเสนาธิการใต้บัญชาเขา คุณกล้าทำร้ายผมเหรอ? ไม่กลัวว่าเขาจะไม่พอใจหรือไง?” เฉินผิงถามอย่างเย็นชา

“ฮ่าๆๆ! กลัวเหรอ? อย่างแม่ทัพซิงจะไปทำอะไรได้ ต่อให้ฉันฆ่าแกเขาก็ทำอะไรไม่ได้หรอก ถ้ากล้าแตะต้องฉัน ก็ต้องเจอกับพ่อของฉัน...”

ฉิวหยูหัวเราะลำพองใจ ไม่เกรงกลัวแม่ทัพซิงแม้แต่น้อย

เฉินผิงจึงตระหนักได้ว่าการใช้แม่ทัพซิงขู่ไม่มีผลต่อฉิวหยู ดูเหมือนว่าอิทธิพลและสถานะของแม่ทัพซิงจะไม่ได้สูงที่สุดในบรรดาแม่ทัพอสูรทั้งสาม

“คิดว่าคุณพาสมุนมามากพอที่จะเอาคืนผมได้เหรอ?”

เฉินผิงเหลือบมองกลุ่มคนที่ฉิวหยูพามาและยิ้มเยาะ

ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นมหายานระดับสามที่ฉิวหยูพามาไม่คู่ควรที่เฉินผิงจะใส่ใจ

“หุบปากซะ! ถ้าไม่เล่นงานฉันทีเผลอ ก็ไม่มีทางที่แกจะเอาชนะฉันได้หรอก! วันนี้ฉันจะสั่งสอนแกให้หนักจนลืมไม่ลง จากนั้นค่อยลากแกกลับเข้าคุก!” ฉิวหยูคำราม ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

ทันทีที่พูดจบ ฉิวหยูก็โจมตี แสงสว่างวาบปรากฏขึ้นในมือของเขา เผยให้เห็นดาบวิเศษที่แผ่ปราณเย็นออกมา ดาบนั้นประดับด้วยอักขระซึ่งเปี่ยมด้วยพลังมหาศาล

ฉิวหยูพุ่งเข้าหาเฉินผิงราวกับสายฟ้า ดาบของเขาวาดลวดลายซับซ้อนกลางอากาศขณะเล็งไปที่จุดตายของเฉินผิง

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงยังคงสงบนิ่ง เขาขยับเท้าเบาๆ ร่างของเขาสั่นไหว หลบการโจมตีของฉิวหยูได้อย่างง่ายดาย

ฉิวหยูฟันดาบอีกครั้งด้วยความโกรธหลังพลาดเป้า ปราณดาบแผ่ออกมาจากอาวุธราวกับสายฝนที่คมกริบและพุ่งเข้าหาเฉินผิง

เฉินผิงพ่นลมหายใจ เขาใช้มือประสานอินพร้อมร่ายคาถาเสียงเบา และโล่โปร่งใสก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา ปราณดาบปะทะกับโล่ มันสลายเป็นประกายแสงไร้พลัง

“ทำได้แค่นี้เหรอ? ไม่อยากเชื่อเลยว่ายังจะมีหน้ามาล้างแค้นผม” เฉินผิงเย้ยหยัน

เมื่อเห็นอย่างนั้น เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่อยู่ข้างหลังฉิวหยูก็สบตากัน ก่อนจะปลดปล่อยวิชาของพวกเขา