ตอนที่ 461 ไวน์ที่ดี

เฉินผิงยิ้มอย่างเป็นมิตร “ที่นี่คงไม่มีสิ่งที่ผมต้องการ”

โกวจื่อถลึงตา “หมายความว่ายังไง? ที่นี่คือภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในเมืองอาเวินปู้ถื่อ! แม้แต่ของหายากอย่างไวน์ขาวโซวีญอง บล็องก็ยังมีถ้าแกอยากได้! แกต้องการอะไรกันแน่!”

“ผมไม่ได้ชื่นชอบไวน์ขาว” เฉินผิงพูดด้วยสายตาดูแคลนขณะมองรายชื่อไวน์ “ผมดื่มเฉพาะไวน์แดงโรมาเน กงติเท่านั้น”

โกวจื่อขมวดคิ้ว “นั่นมันบ้าอะไร?”

แม้ว่าจะซูอวี่ฉีจะขำให้กับสีหน้าของโกวจื่อ ในทางกลับกันเฉินผิงยังคงเงียบอยู่ พร้อมด้วยรอยยิ้มที่ไม่อาจคาดเดาขณะที่เขารอคำตอบของโกวจื่อ

เขายังคงขมวดคิ้ว โกวจื่อหันไปหาบริกรที่อยู่ข้างๆ “เขาพูดถึงไวน์ชนิดไหน? มีไวน์แบบนั้นที่นี่หรือเปล่า?”

บริกรส่ายหน้า “ที่นี่เราไม่มีไวน์แดงครับ”

“งั้นมันก็เป็นไวน์ขวดแดงใช่ไหม? คนแบบไหนกันที่จะดื่มเหล้าห่วยๆ แบบนั้น?” โกวจื่อพูดจาดูถูกก่อนจะหันไปหาบริกรอีกครั้ง “ก็ออกไปซื้อมาให้สิ ซื้อมาหลายๆ ขวดเลย”

ระหว่างที่เขาพูด โกวจื่อก็หยิบธนบัตรออกมาปึกหนึ่งจากกระเป๋าสตางค์ ก่อนจะฟาดลงโต๊ะ

บริกรเหลือบมองกองเงินและยืนรออย่างคาดหวัง

“ได้ยินรึเปล่า?” โกวจื่อฉุนเฉียว “ฉันบอกให้ออกไปซื้อไวน์มาให้เรา!”

“เงินมันไม่พอครับโกวจื่อ” บริกรกระซิบ

“ไวน์แดงขวดหนึ่งมันราคาเท่าไหร่กัน?” โกวจื่อเอ่ยถามอย่างดูแคลน “งั้นเอาไปอีกห้าพัน!”

พอพูดจบโกวจื่อก็ฟาดเงินอีกปึกหนึ่งลงโต๊ะ