ตอนที่ 4736 ทุกคนต้องได้ไป

ชางเยว่รู้ดีว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งเพียงใด อาวุธวิเศษนับไม่ถ้วนไม่อาจทิ้งรอยขีดข่วนบนตัวเขาได้แม้แต่นิดเดียว

เฉินผิงแค่แทงเขาเบาๆ และไม่รู้ว่าทำไมร่างของเขาถึงป้องกันไม่ได้

เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเฉินผิงครอบครองกระบี่แบบไหน

เฉินผิงไม่นึกว่าชางเยว่ผู้บึกบึนจะร้องไห้หลังถูกแทงแค่แผลเดียว มันไม่ใช่บาดแผลร้ายแรงด้วยซ้ำ แล้วทำไมเขาถึงร้องไห้

“ขอโทษ ผมขอโทษ! อย่าร้องไห้ อย่าร้องไห้! เอาอย่างนี้ ผมจะให้คุณแทงผมคืน!” เฉินผิงรีบขอโทษชางเยว่

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ชางเยว่ก็รีบชักดาบคมกริบออกมาและแทงใส่เฉินผิงโดยไม่ลังเล

มันกะทันหันจนทุกคนตกใจ

โดยเฉพาะเสวียนปิง เขาไม่นึกว่าชางเยว่จะซื่อขนาดนี้ เฉินผิงแค่พูดเล่น แต่ชางเยว่กลับเอาจริง

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

ชางเยว่แทงสามครั้งติดต่อกันอย่างรวดเร็ว

แม้กระนั้น เฉินผิงก็ยังคงไร้บาดแผล ในขณะที่ดาบของชางเยว่กลับแตกเป็นเสี่ยงๆ

ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนตะลึงยิ่งกว่าเดิม

ชางเยว่จ้องอาวุธที่หักของเขา จากนั้นก็สะอื้นไห้ดังกว่าเดิม

เขาไม่ได้ร้องไห้เพราะอาวุธของเขา เขาเจ็บใจ

เขาภูมิใจในร่างคงกระพันของตัวเองเสมอมา แต่ตอนนี้ความมั่นใจนั้นพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

“เอาล่ะ พอได้แล้ว ผมทำให้คุณบาดเจ็บและพังอาวุธของคุณ ผมจะให้ผลึกเซียนเพิ่มอีกห้าพันชิ้น” เฉินผิงรีบปลอบใจชางเยว่

ชางเยว่หยุดร้องไห้ทันทีและยิ้มกว้าง “จริงเหรอ”

“จริงสิ ผมรักษาคำพูดเสมอ พวกคุณแต่ละคนจะได้ผลึกเซียนหนึ่งหมื่นชิ้น ขอแค่ภักดีและเต็มใจที่จะฝ่าฟันอุปสรรคไปพร้อมกับผม ผมก็จะตบรางวัลให้อย่างงาม” เฉินผิงสัญญา

“ไม่มีปัญหา! ส่งมาเลย!” ชางเยว่ยื่นมือออกไป

ฮั่วเม่ยและร่างที่สวมผ้าคลุมหัวทั้งสามคนก็จ้องเฉินผิงเช่นกัน รอรางวัลจากเขา

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงมอบผลึกเซียนทั้งหมดให้หลินเข่อฟ่านไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีผลึกเซียนติดตัว

เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของพวกเขา เฉินผิงจึงหันไปหาหลินเข่อฟ่านแล้วพูดว่า “หลินเข่อฟ่าน เอาผลึกเซียนออกมา ผมจะแจกให้พวกเขา”