ตอนที่ 4928 พูดจาดีๆ

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินผิงก็ออกจากห้องพร้อมกับพ่อตาของเขา

ตอนนั้นเสียงจากห้องของหูหม่าซือเงียบไปแล้ว และหูหม่าซือก็เดินออกมา มีรอยคล้ำใต้ตาทั้งสองที่เห็นได้ชัด

ซิ่วรุ่ยก็ออกมาจากห้องของเขาเช่นกัน เมื่อเขาและหูหม่าซือเห็นชายชราออกมาจากห้องของเฉินผิง พวกเขาก็อึ้งไป

หูหม่าซือเหลือบมองชายชราคนนั้นก่อนจะพูดขึ้น “บ้าเอ้ย เฉินผิง อย่าบอกนะว่าเจ้ามีรสนิยมประหลาด”

“คุณหูหม่าซือ พูดอะไรของคุณ ผู้อาวุโสคนนี้คือพ่อตาของผม เป็นผู้บำเพ็ญเพียรจากอาณาจักรนิรันดร์” เฉินผิงแนะนำชายชราให้ซิ่วรุ่ยและหูหม่าซือรู้จัก

จากนั้นเขาก็หันไปหาชายชราและแนะนำตัว “พ่อตา สองคนนี้เป็นเพื่อนของผม ซิ่วรุ่ยและหูหม่าซือ”

“สวัสดี ข้าคือราชาจิ้งจอกไป๋อี้” ชายชรากล่าวเรียบๆ

หลังจากแนะนำตัวและทักทายกัน เฉินผิงก็ถามไป๋อี้ “พ่อตา ช่วยพาเราไปที่ตลาดมืดได้ไหม”

“ได้สิ” ไป๋อี้พยักหน้า

“ตลาดมืด? ตลาดมืดที่ไหน? ที่นั่นขายผู้หญิงด้วยหรือเปล่า” เมื่อได้ยินเช่นนั้น หูหม่าซือก็หูผึ่งทันที

“คุณหูหม่าซือ ผู้หญิงสองคนนั้นน่าจะพอแล้ว ขืนมีอีกคนเดี๋ยวก็เหนื่อยตายหรอก” เฉินผิงเหนื่อยใจ

ทั้งสี่คนออกจากโรงเตี๊ยม ไป๋อี้เดินนำหน้า ตรงไปยังตลาดมืด

“เฉินผิง เจ้าไปรับบทเจ้าบ่าวอสูรในอาณาจักรนิรันดร์ตั้งแต่เมื่อไหร่ แถมยังได้พ่อตาเป็นเผ่าอสูรด้วย” หูหม่าซือกระซิบถามเฉินผิง

“พูดจาดีๆ หน่อย รับบทเจ้าบ่าวอสูรอะไรของคุณ จริงอยู่ที่เป็นเผ่าอสูร แต่พวกเขากลายร่างเป็นมนุษย์ไปนานแล้ว คนส่วนใหญ่ในเมืองซือหนิวเป็นเผ่าอสูรทั้งนั้น เพราะแบบนั้นคุณถึงไม่อยากนอนกับผู้หญิงที่นี่เหรอ” เฉินผิงถาม

“อยากสิ! ถึงผู้หญิงที่นี่จะไม่ได้กลายร่าง ข้าก็ไม่ติด” หูหม่าซือหัวเราะ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉินผิงก็กลอกตาทันที ไม่คุยกับคนพูดไปเรื่อยอย่างหูหม่าซืออีก

ไป๋อี้พาเฉินผิงและคนอื่นๆ เดินไปในเมืองนานกว่าสองชั่วโมง ในที่สุดก็หยุดที่บ้านที่ดูโทรมๆ หลังหนึ่ง