ตอนที่ 4969 ยุ่งวุ่นวาย

“เจ้าไปถึงขั้นเซียนพเนจรแล้วหรือ” หูหม่าซือมองเฉินผิง และตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งตระหนักว่าเฉินผิงเป็นเซียนพเนจรแล้ว

“เฉินผิง ในเวลาแค่เดือนเศษๆ เจ้ากลับไปถึงขั้นเซียนพเนจรได้แล้ว” ซิ่วรุ่ยตกใจมากเมื่อเห็นเฉินผิง

“ก็เพิ่งจะขึ้นมาได้ไม่นาน” เฉินผิงพูดด้วยรอยยิ้มสบายๆ จากนั้นเขาก็เริ่มพูดคุยกับหูหม่าซือและซิ่วรุ่ยเกี่ยวกับเรื่องที่จะจัดการต่อจากนี้

เฉินผิงต้องการให้หูหม่าซือและซิ่วรุ่ยปักหลักอยู่ที่รังจิ้งจอกต่อไป

“วางใจได้ เฉินผิง หูหม่าซือไม่ไปไหนแน่นอน ตลอดเดือนที่ผ่านมาเขาสนุกทุกคืน” ซิ่วรุ่ยมองดูหูหม่าซือด้วยความอิจฉา

“หูหม่าซือ เพลาๆ ลงบ้าง เดี๋ยวก็เป็นลมหรือหนักกว่านั้น” เฉินผิงพูดอย่างจริงจัง

“ไปได้แล้ว หลังเจ้ากลับมา เราน่าจะย้ายไปที่อาณาเขตของเผ่ามนุษย์ ถึงตอนนั้นข้าคงเบื่อผู้หญิงสองคนนั้นแล้ว” หูหม่าซือโบกมือไล่เฉินผิง

จากนั้น เฉินผิง ไป๋อี้และชายคลั่งก็ออกจากเมืองซือหนิว มุ่งตรงไปที่เมืองเฟยหู่

เมืองซือหนิวอยู่ห่างจากเมืองเฟยหู่หลายไมล์ พวกเฉินผิงใช้เวลาเกือบทั้งวันกว่าจะเหาะไปถึง เมืองเฟยหู่

เฉินผิงลอยตัวอยู่กลางอากาศและจ้องมองไปไกล แม้ว่าเมืองเฟยหู่จะไม่ใหญ่โตเท่าเมืองซือหนิว แต่เขาสังเกตว่าเมืองนี้มีป้อมปราการขนาดใหญ่และเล็กหลายสิบแห่ง

ตรงใจกลางคือตำหนักเจ้าเมืองเฟยหู่ ซึ่งล้อมรอบด้วยปราการจำนวนมาก ระดับความปลอดภัยสูงกว่าตำหนักเจ้าเมืองหนิวเหมิงอย่างเห็นได้ชัด

อาจเรียกได้ว่าเมืองซือหนิวเป็นป้อมปราการแห่งหนึ่งที่มีตำหนักเจ้าเมืองตั้งอยู่ตรงกลาง อย่างไรก็ตาม เมืองเฟยหู่ประกอบด้วยปราการย่อยๆ หลายสิบแห่ง โดยแต่ละแห่งมีด่านเป็นของตัวเอง

ดังนั้นการผ่านด่านเหล่านี้เพื่อไปให้ถึงตำหนักเจ้าเมืองเฟยหู่จึงไม่ง่ายเลย

เมื่อดวงอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก แสงยามพลบค่ำก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเข้ม ทอดเงาไปทั่วกำแพงผลึกที่ล้อมรอบเมืองเฟยหู่

เฉินผิงจ้องมองอาคารในเมืองที่ทอดยาวออกไปราวกับเกล็ดของอสูรขนาดใหญ่ และรวบรวมปราณเซียนของเขาช้าๆ ท้ายที่สุดแล้ว แม้จะไม่มีเจตนาร้าย แต่เขาก็ควรระวังตัวไว้ก่อน

ขณะที่เฉินผิงและพรรคพวกมาถึงด่านแรก พวกเขาก็พบรัศมีสามจุดที่กำลังเล็งพวกเขา