ตอนที่ 5012 สายเลือดที่ตื่นขึ้น

ก่อนที่หญิงสาวในชุดขาวจะพูดจบ หมอกสีดำหนาทึบก็พุ่งเข้ามาในระยะสามร้อยเมตรแล้ว ภายในหมอกนั้นมีเสียงกระดูกบดกันน่าขนลุก

สีหน้าของชายคลั่งเปลี่ยนไป ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน “นั่นแนวหน้าของกองพันชื่อฮุ่น!”

ภายในหมอกสีดำหมุนวน โครงกระดูกนับร้อยที่สวมชุดเกราะผุพังโผล่ออกมาช้าๆ เบ้าตาที่ว่างเปล่าของพวกมันกระพริบด้วยเปลวไฟสีเขียว และมีดกระดูกที่พวกมันถืออยู่ก็เปล่งแสงเย็นเยียบชวนผวา

สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือด้ายสีดำบางๆ หลายสิบเส้นที่พันรอบโครงกระดูกแต่ละตัว ทอดยาวลึกลงไปในทะเลหมอก ราวกับว่ามีบางสิ่งที่ชั่วร้ายควบคุมพวกมันจากภายใน

หนิวเหมิงพยายามลุกขึ้นทั้งที่แขนถูกตัดขาด และกระอักเลือดออกมา “เข้ามาเลย ข้ายังสู้ไหว!”

นักรบที่เหลืออยู่ของเมืองซือหนิวรวมตัวกันอีกครั้ง ยืนล้อมป้องกันรอบเฉินผิงที่บาดเจ็บ

ไป๋อี้พยายามลุกขึ้นและหยิบดาบยาวเปื้อนเลือดจากพื้น แม้ว่าปลายดาบจะสั่นไหวในขณะที่เขาจับดาบ

หูหม่าซือกัดฟันและนำเครื่องรางสีเหลืองออกมา ซึ่งเป็นเครื่องรางคุ้มภัยชิ้นสุดท้ายของเขา “ดูเหมือนว่าเราจะตายอยู่ที่นี่ สหาย”

ทันใดนั้น ผู้อาวุโสหลี่ก็โยนตราประทับสายฟ้าขึ้นไปในอากาศ มันขยายใหญ่ขึ้นสิบฟุต เส้นสายฟ้าแตกกระจายไปทั่วพื้นผิว “ข้าจะเผาผลาญพลังบำเพ็ญเพียรหนึ่งร้อยปีอัญเชิญเก้าอัสนีสวรรค์เพื่อถ่วงเวลาให้!”

เมื่อสถานการณ์พลิกผัน เฉินผิงก็เริ่มตัวกระตุก กระบี่พิฆาตมังกรส่งเสียงแสบแก้วหู

หญิงสาวชุดขาวรีบประคองเขา “อย่าขยับ บาดแผลสาหัสเกินไป...”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ดวงตาของเฉินผิงก็ลืมขึ้น ไม่ใช่ดวงตามนุษย์อีกต่อไป แต่เป็นม่านตาแนวตั้งเหมือนสัตว์ป่า มีเปลวไฟสีแดงเข้มกระพริบอยู่ภายใน

ที่แย่กว่านั้น บาดแผลบนผิวหนังของเขามีของเหลวสีทองไหลออกมา ซึ่งจับตัวเป็นเม็ดเลือดขนาดเล็กที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ

มีเสียงกรีดร้องดังออกมาจากด้านในหมอก ทหารโครงกระดูกทั้งหมดหยุดนิ่งทันที จากนั้นก็หันไปทางเฉินผิงพร้อมกัน

สีหน้าของผู้อาวุโสหลี่ซีดลง “ไม่! เขากำลังปลุกพลังแห่งสายเลือด!”

เฉินผิงเริ่มลอยขึ้นไปในอากาศช้าๆ เม็ดเลือดที่ลอยอยู่รวมตัวกันด้านหลังเขา ก่อตัวเป็นปีกสีทองคู่หนึ่ง