ตอนที่ 504 ประเมินตนเองสูงเกินไป

ถึงแม้ว่าชื่อเฟิ่งจะแก่ไปสักหน่อย แต่เธอก็ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องและยังไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน ดังนั้นเธอจึงคงความงามเอาไว้ได้ดีและดูราวกับหญิงสาววัยยี่สิบปี

สีหน้าของชื่อเฟิ่งแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา แต่เธอก็รีบสงบสติอารมณ์แล้วกล่าวพลางยิ้มว่า “คุณชายต้องล้อเล่นแน่ๆ ฉันแก่มากแล้ว ใครจะมาชอบฉันล่ะ? หากคุณชายต้องการสาวๆ ล่ะก็ ฉันสามารถหาให้คุณได้เป็นโหลเลยเชียวล่ะ ฉันขอรับประกันว่าพวกเธอทุกคนยังเป็นสาวบริสุทธิ์!”

เมื่อชื่อเฟิ่งระงับโทสะลงได้แล้วก็พยายามเอาอกเอาใจฉินเฟิงอย่างสุดความสามารถ เธอรู้ว่าความสามารถของพวกตนไม่อาจเทียบได้กับศัตรูที่อยู่ตรงหน้า นี่มิใช่เพราะชื่อเฟิ่งกลัวตาย แต่เป็นเพราะซูอวี่ฉีกับกู่หลิงเอ๋อร์ยังอยู่ข้างใน หากเกิดความขัดแย้งขึ้นมา สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดมิใช่ว่าพวกเขาจะสิ้นชีพในการต่อสู้ แต่จะกลายเป็นว่าไม่มีใครคอยคุ้มครองซูอวี่ฉีต่างหากเล่า!

“บัดซบเอ๊ย! ฉันจะฆ่าแก!”

ถึงแม้ว่าชื่อเฟิ่งจะสามารถทนได้ แต่หลินเทียนหู่ไม่อาจทนได้ อย่างไรเสียชื่อเฟิ่งก็เป็นผู้หญิงของเขา! ในฐานที่เป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง หากผู้หญิงของเขาถูกชายอื่นเอาเปรียบ เขาย่อมไม่มีทางที่จะทนได้แน่

หลินเทียนหู่พุ่งเข้าใส่ฉินเฟิงพร้อมเงื้อมีดขึ้นมา หลังจากกินยาต้าหวนตันที่เฉินผิงให้มาลงไปแล้ว พลังก็เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด การโจมตีของเขารวดเร็วดั่งสายฟ้าฟาด

เมื่อฉินเฟิงเห็นหลินเทียนหู่จู่โจมใส่ตน เขาก็ยกยิ้มมุมปาก “แกยังไม่บรรลุถึงขั้นปรมาจารย์ แต่ยังกล้ามาต่อสู้กับฉัน แกนี่มันประเมินตัวเองสูงเกินไปแล้วนะ...”

ฉินเฟิงเตะเพียงครั้งเดียวก็ส่งหลินเทียนหู่ลอยกระเด็นออกไปทั้งอย่างนั้น

หลินเทียนหู่กระแทกกับประตูอย่างแรงจนทำให้ล้มลงไปกองอยู่กับพื้น เลือดไหลซึมออกจากมุมปากของเขา

ถ้าหากร่างกายของเขามิได้แข็งแกร่งขึ้นหลังจากกินยาต้าหวนตัน พลังเตะของฉินเฟิงก็อาจจะฆ่าเขาตายไปแล้ว

ประตูที่จู่ๆ ก็พังลงมานั้นสร้างความตื่นตระหนกให้แก่ซูอวี่ฉีกับกู่หลิงเอ๋อร์ทันที พวกเธอยังไม่ทันได้ออกมาดู แต่ประตูก็พังลงมาต่อหน้าต่อตาพวกเธอเสียแล้ว!

“ฉินเฟิง?” เมื่อกู่หลิงเอ๋อร์เห็นฉินเฟิงยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมรอบยิ้มเยือกเย็น เธอก็ถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง

ทันทีที่เห็นฉินเฟิง สีหน้าตึงเครียดก็พาดผ่านใบหน้าของซูอวี่ฉี

“กู่หลิงเอ๋อร์ ฉันไม่นึกว่าเธอจะอยู่ที่นี่ด้วย! ไม่น่าแปลกใจเลยที่ลุงหลางสัมผัสได้ว่ามีกลิ่นอายของผู้หญิงสองคนอยู่ข้างใน ฉันไม่นึกเลยว่าเธอจะน่าสมเพชเสียจนกลายมาเป็นของเล่นของเฉินผิงเสียได้!” ฉินเฟิงกล่าวพลางมองมาที่กู่หลิงเอ๋อร์ด้วยสายตาดูแคลน