ตอนที่ 5047 เลือกมาซะ

ไป๋ชวงพ่นลมหายใจ “โอหังจริงๆ”

เธอหันไปหาผู้อาวุโสทั้งสามที่อยู่ข้างหลัง “ไปกันเถอะ จะไม่ปล่อยให้พวกมันแซงหน้าเราไม่ได้”

ฉิงอี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ตัดสินใจเดินตามพวกเทียนซื่อไป ในสถานที่ไม่คุ้นเคยเช่นนี้ หากติดตามผู้แข็งแกร่งก็ดูจะฉลาดกว่าไปเพียงลำพัง

เฉินผิงยังคงนิ่งเฉย เขาตรวจดูพื้นที่เงียบๆ รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปาก “น่าสนใจ...” เขาพึมพำเบาๆ จากนั้นก็เดินไปข้างหน้า

มิติอันโกลาหลนี้อาจดูยุ่งเหยิงไปหมด แต่เฉินผิงสัมผัสได้ถึงรูปแบบเลือนลางของมัน ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคมกว่าคนอื่น ต่อให้เป็นเซียนพเนจรระดับห้าก็ตาม

เมื่อเดินลึกเข้าไปในมิติโกลาหล หลังผ่านมาประมาณครึ่งชั่วโมง หมอกก็เริ่มจางลง แท่นหินที่พังทลายปรากฏอยู่ตรงหน้า

มีโลงศพสามโลงอยู่ด้านบน ทุกโลงเป็นสีแดงเลือด สลักด้วยอักขระลึกลับแปลกประหลาด

นักรบในชุดเกราะสองคนที่ถือดาบขนาดใหญ่ยืนอยู่ข้างแท่น แม้จะเป็นเพียงรูปปั้นหิน แต่ลวดลายแกะสลักก็ละเอียดอ่อนมากจนดูเหมือนมีชีวิตจริงๆ

ทุกคนยืนนิ่งเงียบด้วยความสับสน ไม่มีใครบอกได้ว่าใครหรืออะไรอยู่ในโลงศพเหล่านั้น

เฉินผิงอยากรู้อยากเห็น เขาตรวจสอบโลงศพด้วยปราณสัมผัส แต่ไม่สามารถรับรู้อะไรได้เลย ที่น่ากังวลยิ่งกว่าคือกลิ่นเลือดฉุนที่แผ่ออกมาจากโลงศพ

ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เกินไป ในที่แบบนี้ย่อมเต็มไปด้วยอันตรายที่ไม่รู้จัก ทุกคนรักษาระยะห่างจากแท่นหิน

ม่อชิงหยุนขยับเข้าไปใกล้เฉินผิงตามสัญชาตญาณ ร่างของเธอหลบอยู่ข้างหลังเขาครึ่งตัว เธอรู้สึกกลัว การยืนข้างเฉินผิงทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยขึ้นเล็กน้อย

เทียนซื่อเห็นว่าเธอเอนตัวไปหาเฉินผิงและรู้สึกไม่พอใจทันที แต่เมื่อผู้อาวุโสถงและคนของวังซิ่วหลัวอยู่ใกล้ๆ เขาจึงต้องสงบปากและฝืนยิ้ม “น่าจะมีบางอย่างซ่อนอยู่ในโลงศพ น่าจะส่งคนไปตรวจสอบก่อน” เทียนซื่อกล่าว

ทุกคนหันมามองเขา ไป๋ชวงกลอกตา “งั้นเจ้าก็ไปสิ” เธอกล่าว

เทียนซื่อส่ายหัว “ไม่เอา” จากนั้นเขาก็หันไปมองเฉินผิง “เจ้าควรไปดู”