ตอนที่ 5070 ช่างมีอารมณ์ขัน

สายตาของเจ้าตำหนักซื่อเย็นชา “เจ้าตำหนักซาน ระวังคำพูดด้วย ข้าคือผู้ปกครองตำหนักลำดับสี่แห่งตำหนักทวยเทพ ทุกสิ่งที่ข้าทำล้วนเพื่ออนาคตของตำหนักทวยเทพ! เจ้าตำหนักซาน ถ้าเจ้ายังยืนกราน ก็อย่าว่ากันหากข้าจำต้องอัญเชิญตราลัญจกรราชาสูงสุด!”

“เจ้า!” สีหน้าของเจ้าตำหนักซานเปลี่ยนไปกะทันหัน

ตราลัญจกรราชาสูงสุดเป็นสัญลักษณ์แห่งความศรัทธาของตำหนักทวยเทพ การได้เห็นตรานั้นเปรียบเสมือนได้เห็นราชาสูงสุดมาด้วยตนเอง

ราชาสูงสุดนั้นเป็นยศศักดิ์ที่สูงที่สุดในตำหนักทวยเทพ ถึงขนาดที่แม้แต่เจ้าตำหนักลำดับหนึ่งยังต้องก้มหัวเมื่อพบเขา

ตำหนักทวยเทพสร้างขึ้นโดยน้ำมือของราชาสูงสุด

ยิ่งไปกว่านั้น ราชาสูงสุดยังเหนือกว่าชาวสวรรค์ทั้งปวง

หากเจ้าตำหนักซื่ออัญเชิญตราลัญจกรราชาสูงสุด เจ้าตำหนักซานก็ต้องก้มหัวยอมจำนน ต่อให้เจ้าตำหนักลำดับหนึ่งหนุนหลังเขาก็ตาม

เหตุผลที่เจ้าตำหนักซื่อกล้าพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนั้น ก็เพราะเธอครอบครองตราลัญจกรราชาสูงสุด

"ก็ได้!" เจ้าตำหนักซานกัดฟัน "เจ้าตำหนักซื่อ อย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!"

หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังแล้วเดินจากไป

เจ้าตำหนักซื่อมองอีกฝ่ายที่ออกไป ประกายเย็นชาปรากฎในดวงตา "เฉินผิง... ข้าอยากรู้นักว่าทำไมเจ้าถึงไม่เหมือนคนอื่น..."

"เจ้าตำหนัก ดูเหมือนว่าเฉินผิงจะอยู่ต่ำกว่าชั้นที่สาม เราจึงไปหาเขาไม่ได้" สาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างเจ้าตำหนักซื่อกล่าว

"ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานเขาคงขึ้นมาถึงชั้นสาม แจ้งเจ้าตำหนักชี่ให้สืบสวนเฉินผิงอย่างละเอียด แต่จงระวังอย่าให้เกิดความขัดแย้ง"

"รับทราบ!" สาวใช้พยักหน้าตอบรับ

ที่อาณาจักรแดนสรวงชั้นสอง เฉินผิงยืนอยู่บนยอดเขาสูงตระหง่าน บนภูเขามีตำหนักหลายหลัง ทั้งโอ่อ่าและเรียบง่าย นี่คือที่ตั้งของตำหนักลำดับแปด

เฉินผิงมองลงไปยังทิวทัศน์เบื้องล่าง รู้สึกยินดีอยู่ในใจ เขาไม่นึกว่าจะมาถึงชั้นสองได้เร็วขนาดนี้

ในขณะนั้น องค์ชายฮั่ววิ่งเข้ามาหาอย่างร่าเริงและถามอย่างประจบประแจง "เฉินผิง เจ้าดูอะไรอยู่ ข้าอยู่ที่นี่จนเบื่อจะแย่แล้ว ไม่มีอะไรน่าดูเลย!"

เฉินผิงเหลือบมองเขา "กำลังคิดอยู่ว่าจะโยนนายลงไปดีไหม"

ใบหน้าขององค์ชายฮั่วแข็งทื่อ เขาฝืนยิ้มพลางพูดว่า "เฉินผิง เจ้านี่ช่างมีอารมณ์ขัน..."