ตอนที่ 5115 ยังไม่แพ้

ตอนนั้นเองที่เฉินผิงตระหนักได้ว่าทิศทางที่นักรบทั้งสองมุ่งหน้าไปคือวังซิ่วหลัว

เขาชะงักไปทำไมนักรบทั้งสองจึงตัดสินใจมุ่งหน้าไปยังวังซิ่วหลัว

ทันใดนั้น ร่างในสภาพบอบช้ำก็โผล่ออกมาจากก้อนเมฆเบื้องหน้า

ร่างนั้นสวมชุดสีแดงเข้ม ถือดาบไว้ในมือ เลือดไหลออกมาไม่หยุด แท้จริงแล้วคือไป๋ชวง

ผมของเธอรุงรัง มีรอยเลือดที่มุมปาก ชัดเจนว่าเธอเพิ่งผ่านการต่อสู้ดุเดือด ในขณะนั้นเธอกำลังถูกแสงสีดำหลายเส้นตามล่า

“ไป๋ชวง!”

เฉินผิงเบิกตากว้าง เขายกมือขึ้นอย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยปราณดาบสีฟ้าครามออกมา

ปราณดาบพุ่งทะยานผ่านอากาศราวกับแส้ ฟาดลงที่ข้อมือของผู้บำเพ็ญเพียรในชุดดำอย่างแม่นยำ ผู้บำเพ็ญเพียรคนนั้นส่งเสียงร้องโหยหวนน่าเวทนา กระดูกมือของเขาแตกกระจายทีละท่อน

“ฉะ... เฉินผิง?”

ทันใดนั้นไป๋ชวงก็หันกลับมา ทันทีที่เห็นเฉินผิง ดวงตาของเธอก็เป็นประกายด้วยแสงแห่งความดีใจ แต่ทันใดนั้นก็ถูกบดบังด้วยความสิ้นหวัง “เร็วเข้า! วังซิ่วหลัว... ท่านพ่อของข้า...”

ก่อนที่เธอจะพูดจบ ผู้บำเพ็ญเพียรอีกสามคนในชุดดำก็เข้ามาใกล้ ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายสีแดงกระหายเลือด พร้อมจะลงมือปลิดชีพ

เฉินผิงแค่นเสียงเย็นชาพร้อมฟาดกระบี่พิฆาตมังกร ปลดปล่อยปราณกระบี่สีทองออกมาอย่างรวดเร็ว ชายชุดดำทั้งสามคนถูกสังหารในพริบตา

“คุยกันก่อนค่อยไปที่วัง!” เฉินผิงคว้าตัวไป๋ชวงไว้ “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

ไป๋ชวงหอบหายใจหนักๆ ชี้ไปยังพื้นที่ห่างไกลที่ปกคลุมไปด้วยหมอกสีแดงเข้ม เสียงของเธอสั่นเครือ “ประมุขเทียน... ถูกศพโลหิตควบคุมและนำคนบุกโจมตีวังซิ่วหลัว! ท่านพ่อยอมเผาผลาญแก่นโลหิตของตัวเองเพื่อถ่วงเวลาให้ข้ามาหาเจ้า...”

เธอสะอื้นพลางมองดาบซิ่วเหรินที่กระพริบถี่ขึ้นเรื่อยๆ “พวกมันตามหาผลึกมารโลหิต” เธอบอก “อาคมป้องกันวังถูกเจาะทะลุแล้ว!”

ในใจเฉินผิงวิตกขึ้นมา

ศพโลหิต ?

เฉินผิงนึกถึงโลงศพทั้งสอง ดูเหมือนว่าประมุขเทียนจะเปิดทั้งสองโลงแล้ว

“ไปกันเถอะ...”

เฉินผิงเข้าใจว่าเรื่องนี้เร่งด่วนเพียงใด จึงรีบมุ่งหน้าไปยังวังซิ่วหลัวทันที

ที่วังซิ่วหลัว

ในขณะนั้น อาคมป้องกันทั้งหมดของวังซิ่วหลัวถูกทำลาย ประกายแสงนับไม่ถ้วนร่วงลงมาจากท้องฟ้าทั่ววัง อากาศอบอวลด้วยเลือด เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังก้องไปทั่ว