ตอนที่ 5116
ตอนที่ 5121 ฟื้นฟู
September 20, 2026
กระบี่นั้นอัดแน่นด้วยรัศมีมารอันทรงพลังของจ้าวมารสีชาด เปี่ยมล้นด้วยพลังที่ลบล้างได้ทุกสิ่ง อากาศเบื้องหน้าคมกระบี่ลุกโชนด้วยพลังมหาศาล ทอดยาวเป็นเส้นโค้งสีดำที่ลุกไหม้ไปทั่วท้องฟ้า
ประมุขเทียนกรีดร้องโหยหวน อัดพลังทั้งหมดที่มีใส่โลงศพสีแดงเลือด ขณะเดียวกันพลังของศพโลหิตภายในร่างก็เดือดพล่าน เปลี่ยนทั่วร่างของเขาให้กลายเป็นลูกพลังสีแดงเข้มขนาดมหึมาที่พุ่งเข้าใส่กระบี่ของเฉินผิงที่กำลังฟันลงมา
ฉับ!
กระบี่เฉือนผ่านลูกพลังสีแดงเข้มและแทงเข้าไปในโลงศพ ไม่มีเสียงระเบิดสะเทือนแผ่นดินตามมา มีเพียงเสียงฉีกขาดอันโหดเหี้ยม
เพลิงปีศาจของจ้าวมารสีชาดเผาผลาญโลงศพสีแดงเลือด รอยแตกร้าวคล้ายใยแมงมุมแผ่ไปทั่วโลง จนกระทั่งโลงศพทั้งโลงแตกเป็นเสี่ยงๆ ดังสนั่น เศษซากสีแดงนับไม่ถ้วนกระจายไปในอากาศ
ประมุขเทียนกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว เขาไร้ซึ่งโลงศพคุ้มครองและได้แต่ยืนรับกระบี่ของเฉินผิง
เพลิงปีศาจจากกระบี่พิฆาตมังกรเข้าครอบงำเขาทันที เผาผลาญพลังของศพโลหิตภายในกายอย่างหิวกระหาย
“ไม่…! ท่านศพโลหิต ช่วยข้าด้วย!”
เขาคำรามด้วยความสิ้นหวัง พยายามเรียกพลังของศพโลหิต แต่เพลิงปีศาจกลับเกาะติดราวกับหนอนแมลงวันแทะกระดูก กัดกร่อนพลังทุกหยาดหยดภายในตัวเขา
สายตาของเฉินผิงไร้ซึ่งความเมตตา เขานึกถึงการเสียสละของราชาโลหิตและการสังหารหมู่ในวังซิ่วหลัว เขาสะบัดข้อมือและแทงกระบี่ที่ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงเข้าไปในกะโหลกของประมุขเทียน
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังไปทั่ว ขณะที่ร่างของประมุขเทียนถูกเผาไหม้ในเพลิงปีศาจและกลายเป็นเถ้าถ่าน
แม้แต่เสี้ยววิญญาณของศพโลหิตก็ถูกเผาหมดสิ้น เหลือเพียงกลิ่นเลือดและเถ้าถ่านในอากาศ
สายลมค่อยๆ เงียบไป
เฉินผิงดึงกระบี่พิฆาตมังกรออกมา เพลิงปีศาจค่อยๆ หายไปจากร่าง เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ด้วยความเหนื่อยล้า ใบหน้าขาวซีดราวกระดาษ ข้อแลกเปลี่ยนของพลังนั้นสูงลิ่ว
เขามองความอ้างว้าง ผืนดินแตกร้าว ซากศพเกลื่อนกลาด มีความอ่อนเพลียปะปนกับความโศกเศร้าในแววตา
ฮั่วจิงจิงและคนอื่นๆ รีบเดินไปข้างหน้าและประคองเฉินผิงที่ยืนไม่ค่อยอยู่
“เฉินผิง เป็นอะไรหรือเปล่า” ฮั่วจิงจิงถามด้วยความกังวล
เฉินผิงส่ายหัวและจ้องมองวังซิ่วหลัว เสียงแหบพร่า “ผมไม่เป็นไร... แต่-วังซิ่วหลัว...”
ม่อชิงหยุนถอนหายใจเบาๆ “ข้าจะหาดูว่ามีใครรอดชีวิตบ้างไหม”
พวกเขาค้นหาตามซากปรักหักพังและในที่สุดก็พบศิษย์ของวังซิ่วหลัวเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่บาดเจ็บสาหัสและหมดสติ ลมหายใจของพวกเขารวยริน