ตอนที่ 5141 ฉันมากวาดล้างพวกแก

หูหม่าซือเดินไปข้างหน้าครึ่งก้าวและกำลังจะสวนกลับ ทันใดนั้นเฉินผิงก็ยกมือขึ้นและห้ามเขาไว้

เฉินผิงเงยหน้ามองประตูเข้าภูเขาที่สูงทะลุเมฆ มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้ม “บอกใครก็ตามที่ปกครองสำนักทำนายชะตาของพวกแกให้ออกมาซะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฉันมาเพื่อตัดหัวมัน”

ทันทีที่พูดจบ บรรยากาศรอบตัวก็พลันอึดอัดและแผ่แรงกดดัน

ศิษย์สองคนที่เฝ้าประตูชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“ฮ่าๆๆ! เจ้าโง่นี่มาจากไหนกัน กล้าพูดเหลวไหลต่อหน้าทางเข้าสำนักทำนายชะตางั้นเหรอ!”

“ระดับบำเพ็ญเพียรของเจ้าอยู่ที่ขั้นเซียนพเนจรระดับห้าเท่านั้น สมองเพี้ยนไปแล้วหรือไงถึงได้กล้ามาก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่”

ศิษย์คนหนึ่งสะบัดข้อมือ ดาบสีฟ้าขนาดเท่าฝ่ามือปรากฏขึ้น ปลายดาบเฉียดหน้าผากของเฉินผิงไปแค่ปลายเส้นผม “ไปให้พ้น ไม่อย่างนั้นเจ้าจะได้เห็นว่าวิชาดาบของสำนักทำนายชะตาโหดเหี้ยมขนาดไหน”

เฉินผิงไม่เงยหน้าขึ้นมองด้วยซ้ำ แค่ปลดปล่อยรัศมีแผ่วเบาออกจากร่างของเขา

เสียงฮัมเบาๆ ดังก้องไปทั่วลานกว้าง

แรงกดดันโถมเข้ามาในลานทดสอบและปกคลุมจนทั่วในพริบตา

ศิษย์ขั้นเซียนพเนจรระดับหกทั้งสองรู้สึกราวกับภูเขาถล่มทับลงมาใส่ไหล่ของพวกเขา

มีเสียงดังกระแทกสองครั้ง พวกเขาทรุดตัวลงคุกเข่า กระดูกทุกส่วนในร่างกายส่งเสียงลั่น เลือดพุ่งออกมาจากริมฝีปาก ดาบสีฟ้าอ่อนเล่มเล็กหล่นลงแผ่นหินและสลายเป็นผงธุลี

“ใคร... เจ้าเป็นใครกัน” ศิษย์คนหนึ่งถาม สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัว

เฉินผิงไม่ได้ตอบ แค่เหลือบมองคนพูด และร่างของศิษย์คนนั้นก็ระเบิดออกเหมือนเศษไม้ ฝนสีแดงสาดกระเซ็นใส่เพื่อนของเขา

ศิษย์คนที่ยังไม่ตายสะดุ้งด้วยความตกใจ โขกหน้าผากกระแทกพื้นหินซ้ำแล้วซ้ำเล่า “นายท่าน ปล่อยข้าไปเถอะ! ได้โปรดไว้ชีวิตด้วย!”

เฉินผิงก้าวผ่านเขาไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย “หนวกหู” เขาพูด น้ำเสียงเย็นชาดุจโลหะเย็นเยียบ

เฉินผิงและคนอื่นๆ ก้าวข้ามประตู เหล่าศิษย์ที่ลาดตระเวนตามเส้นทางตกใจจนอ้าปากค้าง และทันใดนั้นก็มีคนตีระฆังเตือนภัย

แก๊ง .. แก๊ง ... แก๊ง ...